ti guarda dal Grande Inquisitor

Tragedy of a Friendship in Antwerpen

Na Parsifal zet de Vlaamse Opera het Wagnerjaar verder met Tragedy of a Friendship, een creatie van Jan Fabre waarin hij het spanningsveld tussen Wagner en Nietzsche exploreert. De voorstelling is verspilling van tijd en geld, dat de Vlaamse Opera beter in iets anders had kunnen steken.

Foto
foto © Wonge Bergmann

Jan Fabre maakt een collage van de dertien opera's van Wagner, van Die Feen tot Parsifal. De voorstelling begint met een potpourri-ouverture van de hand van Moritz Eggert met een gesloten doek. Het orkest van de Vlaamse Opera is trouwens verbannen naar een klankband. Het doek gaat open met een leeg podium bestaande uit een parketvloer met daarop twee glazen stolpen waar af en toe dansers of videobeelden in opduiken.

Op de achterwand worden meer videobeelden geprojecteerd... van Kirsten Flagstad en Toscanini over een fragmentje uit de onvermijdelijke Nibelungen-film van Fritz Lang en tussenschermen waarin telkens de volgende scène aangekondigd wordt zoals "The End of Music - Parsifal". Er worden regelmatig oude platen gedraaid en alle creatieve mogelijkheden van zilverpapier worden uitgeplozen.

Af en toe levert dat interessante of zelfs mooie beelden op, zoals tijdens Tristan und Isolde als de geliefden aan een kapstok hangen en naar elkaar toe getrokken worden. Maar als je alle SM-, verkrachtings- en andere seks- en naaktscènes weglaat, dan blijft er amper materiaal over voor een voorstelling van een half uur. Het was dan ook te verwachten dat na pakweg twintig minuten een gestage stroom op gang kwam van toeschouwers die de zaal verlieten. Om te vermijden dat na een eventuele pauze de zaal meer dan half leeg zou zijn, voerden ze de drie uur durende voorstelling dan ook zonder pauze op.

Nu, de opera's van Wagner zijn niet gespeend van een behoorlijke dosis erotiek en seks en elke scène die Jan Fabre bedenkt, is op zich niet altijd even onzinnig. Maar als zo ongeveer elke opera tot die ene invalshoek gereduceerd wordt, dan toont dat vooral de ideeënarmoede van Jan Fabre aan. Na een uur slaat dan ook de verveling toe, niet in het minst omdat de bindteksten van Stefan Hertmans omringd worden door eindeloos geroep, gekrijs of gekreun.

Maar gelukkig zingen twee zangers af en toe ook nog fragmenten uit de opera's. Dit zijn meestal welgekomen rustpunten in de voorstelling. Hans Peter Janssens heeft een indrukwekkende stem, baritonaal gefundeerd, maar ze is niet altijd even boeiend. Tijdens "Mein lieber Schwan" begint er ruis op te treden. Lies Vandewege is daarentegen een mooie sopraan, die eigenlijk een "echte" rol verdient in de Vlaamse Opera. Opvallend is dat ze meestal onbegeleid zingen. Zonder orkest valt het des te meer op dat Wagners zanglijnen niet altijd even boeiend zijn. Soms zijn er vreemde combinaties: zo zingt Lies Vandewege Erda's "Weiche, Wotan, Weiche" tegen een soort soundscape van de Rheingold-ouverture.

Er zullen ongetwijfeld Fabre-groupies zijn die dit een meesterlijke voorstelling vinden. Al de anderen kan ik enkel aanraden om thuis te blijven en iets nuttigers met hun avond te doen.

Publicatie: donderdag 16 mei 2013 @ 18:06
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen