ti guarda dal Grande Inquisitor

La Gioconda in Parijs

Met een "oude" productie uit Barcelona komt La Gioconda, Ponchielli's opera die zowat de ontbrekende schakel is tussen Verdi en Puccini, in het repertoire van de Parijse Opéra. Pier Luigi Pizzi brengt een licht gestileerde enscenering met Venetiaanse verwijzingen (gondels dobberen regelmatig onder Venetiaanse boogbruggen) en librettogetrouwe details (Enzo's boot gaat in vlammen op), maar met weinig personenregie waardoor de zangers de avond moeten dragen.

Foto

De titelrol is een dramatische sopraanpartij die relatief laag ligt, waardoor het een kolfje naar de hand van ex-mezzo Violeta Urmana zou moeten zijn. Ze kan me nog altijd niet overtuigen dat ze een "echte" sopraan geworden is. Sommige momenten doet ze heel goed. Bijvoorbeeld het begin van "Suicidio" is indrukwekkend, maar de rest is al te vaak erop of eronder met hoge noten die er forte uitknallen. Als ze La Cieca citeert in het vierde bedrijf - A te questo rosario - hoor je waar haar stem ligt. Daar dus, en niet bijvoorbeeld in "Enzo adorato..." (alhoewel ik nu ook niet had verwacht dat ze een Zinka'tje zou doen).

Haar confrontatie met Laura in het tweede bedrijf is een worsteling. Aan de ene kant hoor je Urmana die zich als sopraan probeert te gedragen, aan de andere kant hoor je Luciana D'Intino die met een kanjer van een stem Urmana van het podium zingt. D'Intino geneert zich niet om lekker ouderwets heen en weer te schakelen naar haar borststem. In dat duet zingt ze elke noot van "L'amo come il fulgor del creato" bij wijze van spreken in een ander register. Maria José Montiel zong La Cieca met een egaal stromende alt, met een warme en tedere "Voce di donna" als resultaat.

Bij de mannen was het uitkijken naar Marcelo Alvarez. Met deze Enzo bevestigt hij zijn statuut als regerende spinto-tenor. "Cielo e mar" was bijna perfect, met een paar piano noten die op het randje waren. Het gebrek aan personenregie is vooral bij hem duidelijk... waardoor hij uitbundig kan acteren overeenkomstig de handleiding "Armzwaaien voor tenors".

Claudio Sgura zong Barnaba met een donkere overdekte bariton. Zijn stem is net iets te monochroom donker naar mijn smaak. Ik had liever iets meer de helderheid van een Verdi-bariton gehad, vooral in zijn vissersballade. Maar Barnaba is nu eenmaal een sinistere figuur, die daar wel min of meer mee wegkomt. Orlin Anastassov was een stevig monumentale Alvise Badoèro met een goede, maar weinig geïnspireerde, "Si, morir ella de'".

Wie deze voorstelling ook wil zien en horen, maar er niet voor naar Parijs kan, kan op maandag 13 mei in de UGC-cinema's van Brussel en Antwerpen terecht, waar de de opera live vertoond wordt.

Publicatie: woensdag 8 mei 2013 @ 12:41
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Benjamin Appl in het Paleis der Academiën

Oorspronkelijk zouden Benjamin Appl en James Baillieu hun liedrecital in het Brussels Conservatorium geven. Maar de staat van de zaal is ondertussen zodanig dat zelfs de artiesten beginnen te klagen en dus werd uitgeweken naar het Paleis der Academiën.

Liedrecital, 24-2-2018 22:40
0 opmerkingen

Maart 2018

Maart is de maand van het klara-festival, waar onder andere een concertante Pelléas et Mélisande in pianoversie op het programma staat. De Munt brengt het bekendste operatweeluik Cav-Pag en Opera Vlaanderen herneemt de Gürbaca-productie van Parsifal.

Toekomstmuziek, 24-2-2018 9:29
0 opmerkingen

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen