ti guarda dal Grande Inquisitor

La Gioconda in Parijs

Met een "oude" productie uit Barcelona komt La Gioconda, Ponchielli's opera die zowat de ontbrekende schakel is tussen Verdi en Puccini, in het repertoire van de Parijse Opéra. Pier Luigi Pizzi brengt een licht gestileerde enscenering met Venetiaanse verwijzingen (gondels dobberen regelmatig onder Venetiaanse boogbruggen) en librettogetrouwe details (Enzo's boot gaat in vlammen op), maar met weinig personenregie waardoor de zangers de avond moeten dragen.

Foto

De titelrol is een dramatische sopraanpartij die relatief laag ligt, waardoor het een kolfje naar de hand van ex-mezzo Violeta Urmana zou moeten zijn. Ze kan me nog altijd niet overtuigen dat ze een "echte" sopraan geworden is. Sommige momenten doet ze heel goed. Bijvoorbeeld het begin van "Suicidio" is indrukwekkend, maar de rest is al te vaak erop of eronder met hoge noten die er forte uitknallen. Als ze La Cieca citeert in het vierde bedrijf - A te questo rosario - hoor je waar haar stem ligt. Daar dus, en niet bijvoorbeeld in "Enzo adorato..." (alhoewel ik nu ook niet had verwacht dat ze een Zinka'tje zou doen).

Haar confrontatie met Laura in het tweede bedrijf is een worsteling. Aan de ene kant hoor je Urmana die zich als sopraan probeert te gedragen, aan de andere kant hoor je Luciana D'Intino die met een kanjer van een stem Urmana van het podium zingt. D'Intino geneert zich niet om lekker ouderwets heen en weer te schakelen naar haar borststem. In dat duet zingt ze elke noot van "L'amo come il fulgor del creato" bij wijze van spreken in een ander register. Maria José Montiel zong La Cieca met een egaal stromende alt, met een warme en tedere "Voce di donna" als resultaat.

Bij de mannen was het uitkijken naar Marcelo Alvarez. Met deze Enzo bevestigt hij zijn statuut als regerende spinto-tenor. "Cielo e mar" was bijna perfect, met een paar piano noten die op het randje waren. Het gebrek aan personenregie is vooral bij hem duidelijk... waardoor hij uitbundig kan acteren overeenkomstig de handleiding "Armzwaaien voor tenors".

Claudio Sgura zong Barnaba met een donkere overdekte bariton. Zijn stem is net iets te monochroom donker naar mijn smaak. Ik had liever iets meer de helderheid van een Verdi-bariton gehad, vooral in zijn vissersballade. Maar Barnaba is nu eenmaal een sinistere figuur, die daar wel min of meer mee wegkomt. Orlin Anastassov was een stevig monumentale Alvise Badoèro met een goede, maar weinig geïnspireerde, "Si, morir ella de'".

Wie deze voorstelling ook wil zien en horen, maar er niet voor naar Parijs kan, kan op maandag 13 mei in de UGC-cinema's van Brussel en Antwerpen terecht, waar de de opera live vertoond wordt.

Publicatie: woensdag 8 mei 2013 @ 12:41
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen