ti guarda dal Grande Inquisitor

Parsifal in Antwerpen

De Parsifal-traditie van de Vlaamse Opera tijdens de paasperiode heb ik nooit meegemaakt, alhoewel in de jaren '90 Parsifal nog verschillende keren opgevoerd werd. De laatste - de "groene" productie van Fred Berndt - dateert al van 1999.

Foto
foto © Annemie Augustijns

De nieuwe productie van Tatjana Gürbaca speelt in een koel eenheidsdecor: een halfcirkelvormige arena met hoge witte muren. Enkel tijdens het Klingsor-bedrijf zorgt een gouden gloed voor wat kleurvariatie.

Tijdens de ouverture krijgen we een korte wat-vooraf-ging... Amfortas kust Kundry terwijl Gurnemanz toekijkt. Na de kus lopen een paar fijne bloedstraaltjes langs de witte muren naar beneden. Vanaf dat moment zit Gurnemanz ook machteloos in een rolstoel, enkel tijdens de graalonthulling staat hij nog eens op. Ondertussen kijken de graalridders in de zon, wachtend op een zonsverduistering die een nieuw tijdperk inluidt, maar die nooit komt.

Jonge kinderen worden door de ridders gewassen en verzorgd, waarschijnlijk hopende dat een van hen de reine dwaas zal worden om hen te redden. Als Parsifal dan plots binnenstormt en een van die kinderen dood (in plaats van dat hij een heilige zwaan neerschiet), is de consternatie van de graalgemeenschap evident. Een laatste idee van Gürbaca betreft de Graal. Dat blijkt Kundry te zijn, die plots hoogzwanger is. De ridders raken haar zwangere buik aan... zou ze zo elke Goede Vrijdag een nieuwe potentiële redder baren ?

Het tweede en derde bedrijf zijn iets minder inventief. Klingsors bloemenmeisjes worden aangevuld met een paar gepensioneerde bloemenbomma's. De speer is een lange buis waarmee Parsifal Klingsor doodt, waarna Kundry een zelfmoordpoging doet... op het einde van het derde bedrijf snijdt ze nog eens haar polsen over, deze keer met succes, en sterft ze samen met Amfortas. Parsifal is tot nieuwe graalkoning gekroond, getooid in een bijeengeraapt harnas.

Foto
foto © Annemie Augustijns

Ik vond het een redelijk geslaagde productie, maar het is vooral op muzikaal vlak dat deze Parsifal scoort. Al tijdens de ouverture, ontlokt dirigent Eliahu Inbal prachtige klanken aan het orkest dat heel de voorstelling met een rijk en homogeen geluid blijft spelen, daarbij rekening houdend met de zangers. Alhoewel ik nooit de indruk had dat het een snelle uitvoering is, klaart hij de klus in amper vier uur... dat lijkt me ongeveer een half uur sneller te zijn dan de recente Parsifal uit de Met. Het inzetten van het Kinderkoor zorgt voor het typische coloriet dat ik associeer met een Antwerpse Parsifal.

De Vlaamse Opera lijkt ergens een kast met uitzonderlijke bassen gevonden te hebben. Eerder dit seizoen konden we bijvoorbeeld Ante Jerkunica horen als Sarastro, en vorig jaar was er Christof Fischesser as Padre Guardiano. Georg Zeppenfeld heeft een even mooie lyrische bas. In het eerste bedrijf mist zijn Gurnemanz nog wat karakter, maar in het derde bedrijf zingt hij uitstekend met heel veel aandacht voor nuance.

Nuances vinden we ook terug bij het roldebuut van Werner Van Mechelen als Amfortas. Zijn stem is ondertussen meer dan groot genoeg om nooit overspoeld te worden door het orkest. Robert Bork is een even overuigende Klingsor. Susan Maclean was vorige zomer de Kundry in Bayreuth. Ook in Antwerpen moet ze het vooral hebben van haar dramatische présence... vocaal is het niet altijd even overuigend of mooi.

En dan blijft er de Parsifal van Zoran Todorovich. We kennen hem vooral van zijn vertolkingen van het Italiaans spinto-repertoire. Vocaal-technisch levert Parsifal geen problemen op. Hij zingt ook aanvaardbaar Duits, op een occasionele "Amförtas" na. Maar hij zit nog lang niet in de rol. Hij komt nauwelijks verder dan de noten en vertolkt niet wat er tussen de lijnen staat. Er ging bijvoorbeeld geen enkel gevoel uit van "Nur eine Waffe taugt", en de verleidingsscène met Kundry was gespeend van elke spanning.

Publicatie: maandag 1 april 2013 @ 11:38
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen