ti guarda dal Grande Inquisitor

Parsifal in Kinepolis

Als de nieuwe Parsifal-productie van de Met (en van de opera van Lyon) ooit uitkomt op DVD, dan zou het wel eens een klassieker kunnen worden. Het is een visueel aantrekkelijke voorstelling met een adembenemende bezetting waar ze in Bayreuth enkel van kunnen dromen.

Foto

Jonas Kaufmann bevestigt zijn heerschappij als regerende Wagner-tenor - alhoewel het pas zijn tweede Parsifal is - met een eindeloze adem, een constant mooie gebronsde klank, een fenomenale "Amfortas, die Wunde" en de mogelijkheid om een breed spectrum aan nuances uit te drukken. René Pape is een lyrische Gurnemanz die autoriteit en menselijkheid uitstraalt. Katarina Dalayman zingt Kundry zonder allerlei hysterische uitbarstingen.

Vooraf kon ik me Peter Mattei moeilijk voorstellen als Amfortas, zijn stem is eigenlijk te lyrisch voor dit repertoire. In de cinema-versie kan hij echter wel overtuigen, niet in het minst door zijn - zoals gewoonlijk - zeer geëngageerd acteerspel... maar ik vraag me af hoe hij in de zaal overkomt. Een zanger als Evgeny Nikitin zou beter in die rol passen, maar hij zong al een dreigende Klingsor.

Het enige muzikale minpuntje van deze voorstelling waren de momenten dat het koor vanuit de coulissen repliek gaf. Toen had ik de indruk dat de coördinatie met het orkest, onder leiding van Daniele Gatti, niet meer juist zat.

De productie van François Girard is een abstract-hedendaagse productie, waarin traagheid centraal staat. Een verdord landschap met een miezerig beekje is het scènebeeld van het eerste en derde bedrijf. De Graalridders zijn allemaal gekleed in broek en wit hemd, zonder onderscheid voor Gurnemanz of Amfortas. Op de achterwand worden constant beelden geprojecteerd van wisselende wolkenformaties in allerlei kleuren, of hemellichamen in het derde bedrijf. Op het einde van het eerste bedrijf verbreedt het beekje tot een bloedstroom. De "wonde" is ook prominent aanwezig in het Klingsor-bedrijf, waar het podium letterlijk druipt van het bloed en choreograaf Carolyn Choa een heel leger Bloemenmeisjes laat dansen rond talloze speren.

Publicatie: zondag 3 maart 2013 @ 9:52
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Benjamin Appl in het Paleis der Academiën

Oorspronkelijk zouden Benjamin Appl en James Baillieu hun liedrecital in het Brussels Conservatorium geven. Maar de staat van de zaal is ondertussen zodanig dat zelfs de artiesten beginnen te klagen en dus werd uitgeweken naar het Paleis der Academiën.

Liedrecital, 24-2-2018 22:40
0 opmerkingen

Maart 2018

Maart is de maand van het klara-festival, waar onder andere een concertante Pelléas et Mélisande in pianoversie op het programma staat. De Munt brengt het bekendste operatweeluik Cav-Pag en Opera Vlaanderen herneemt de Gürbaca-productie van Parsifal.

Toekomstmuziek, 24-2-2018 9:29
0 opmerkingen

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen