ti guarda dal Grande Inquisitor

Street Scene in Parijs

Sinds ik meer dan 15 jaar geleden voor de eerste keer Street Scene hoorde op CD (de opname met o.a. Jerry Hadley en Sam Ramey), keek ik ernaar uit om Kurt Weills "American Opera" ook eens live mee te maken. Het Théâtre du Châtelet is de laatste jaren meer en meer weggedreven van opera en programmeert nu ook regelmatig musicals: in het begin van het seizoen nog West Side Story, later volgt nog Carousel. Ze brengen Street Scene in een co-productie met The Opera Group en de Young Vic.

FotoStreet Scene dateert van 1947 en is het hoogtepunt van Weills Amerikaanse periode. De opera speelt in de 20er jaren in de Lower East Side van Manhattan, waar verschillende Europese immigrantenfamilies samenhokken in woonkazernes. Centraal staat de familie Maurrant. De man (Frank) vermoordt zijn vrouw (Anna) nadat hij haar betrapt met haar minnaar (het zou een Puccini-opera kunnen zijn). Hun dochter (Rose) heeft een twijfelrelatie met Sam Kaplan en probeert weg te geraken uit haar uitzichtloze leven.

Het is echter niet allemaal kommer en kwel. Zo is er een hilarisch "Ice-cream Sextet" of een kinderkoor aan het begin van het tweede bedrijf dat qua speelsheid veel weg heeft van het kinderkoor in Carmen. De opera is ook een muzikale smeltkroes, die constant flirt met de grens tussen opera en musical. Opera-aria's staan naast Broadway Songs, blues en jazz zijn nooit ver weg, het duet "Moon-Faced, Starry-Eyed" is een jitterbug-dansnummer, en Weill componeerde zelfs een zeer sarcastische "Lullaby".

Regisseur John Fulljames heeft weinig ruimte ter beschikking op het podium. Een stalen skelet met twee trappen - verwijzend naar de typische New Yorkse nooduitgangladders - herbergt ook het beperkte orkest. De zangers hebben bijna allemaal een opera-achtergrond, maar desalniettemin worden ze versterkt in lijn met de huidige musical-traditie. Vooral in de grote ensembles gaat het er schreeuwerig aan toe en lijkt iedereen wel zijn eigen toonaard uitgekozen te hebben.

Op zich is het wel een degelijke bezetting, waarbij de zangers de Italiaanse, Zweedse, Franse of Duitse achtergrond van hun personage met de nodige accenten in de verf zetten. Van de vier protagonisten is vooral Susanna Hurrell als Rose Maurrant een positieve uitschieter. Paul Curievici was een evenwaardige Sam Kaplan. Geof Dolton was een potige Frank Maurrant en Sarah Redgwick een lichtjes teleurstellende Anna.

Publicatie: maandag 28 januari 2013 @ 9:34
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen