ti guarda dal Grande Inquisitor

Der Zwerg en L'enfant et les sortilèges in Parijs

Het Zemlinsky-Ravel-tweeluik dat momenteel in de Palais Garnier speelt, dateert al van 1998 maar is nog altijd een onderhoudende en bij momenten zelfs aangrijpende productie. Der Zwerg en L'enfant et les sortilèges worden niet zo heel vaak aan elkaar gekoppeld, maar het is niet onlogisch. Ze dateren allebei uit de jaren 1920 en spelen zich af in een kinderwereld.

Foto

Regisseur Richard Jones maakt die wereld meteen duidelijk door het klassieke doek te vervangen door een plakboek. Op een karton zijn onder andere uitgeknipte foto's van de twee componisten gekleefd. In het midden zien we een klein proscenium. De twee opera's eindigen op dezelfde manier in dat klein theatertje, met een pietà-beeld. In Der Zwerg houdt Ghita het dode lijkje van de dwerg vast, in L'enfant troost de moeder haar kind.

Dit kartonnen "doek" zien we enkel aan het begin en einde van de opera's, het schuift redelijk snel open om een totaal andere wereld te laten zien. Het verjaardagsfeest van infantin Donna Clara speelt in een grote salonkamer met een glimmende piano (waarin de dwerg uiteindelijk zijn misvormd lichaam ziet) en hoge vensters met zicht op een tuin met gigantische fallische asperges. De dwerg wordt uitgebeeld met behulp van een kindgrote pop in wit kostuum, die door de zanger gehanteerd wordt.

Die zanger, gekleed in zwarte pitteleer, is een ronduit schitterende Charles Workman. Hij is zelfverzekerd als de ridder-dwerg, aandoenlijk als hij zijn liefde verklaart aan Donna Clara en hartverscheurend ontroerend als hij zijn ware gelaat ontdekt en nadien sterft. Nicola Beller Carbone zong de Infantin in moelijk verstaanbaar Duits, maar was visueel wel aantrekkelijk. De gouvernante-rol Ghita was weggelegd voor een degelijke Béatrice Uria-Monzon.

Met L'enfant et les sortilèges krijgen we een veel speelser scènebeeld. Richard Jones heeft voor elke korte scène een ander beeld bedacht. Spaanse danseressen begeleiden het Vuur, witte herders en herderinnetjes zijn van het behangpapier losgekomen, de Kattin en Kater verwijnen krols in de coulissen, de Eekhoorn is een vliegenier, de Kikkers zijn duikers ... Alles wordt heel mooi en inventief in beeld gebracht. De homogene bezetting bestond grotendeels uit Franse zangers, aangevoerd door een energieke Gaëlle Méchaly als het Kind.

Publicatie: zondag 27 januari 2013 @ 10:25
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen