ti guarda dal Grande Inquisitor

La belle Hélène in Luik

In tegenstelling tot de Vlaamse Opera of de Munt, die wel lijken afgesproken te hebben om het publiek met hun eindejaarsproductie in een depressie te storten, kan je altijd rekenen op de Waalse Opera om het jaar lichtvoetig af te sluiten. Dit jaar doen ze dat met La belle Hélène, toch wel één van Offenbachs meest geslaagde operettes.

Foto

Het duo Corinne en Gilles Benizio heeft het oorspronkelijke libretto opgevist en een traditionele voorstelling gebouwd rond deze uitgebreide dialoogteksten. Ze laten de voorstelling ongegeneerd in het oude Griekenland spelen met triplex decorstukken en Botticelli-Venusschelp als Hélènes bed. De kleurrijke kostuums, die soms eerder Romeins dan Grieks lijken, maken van Agamemnon, de Ajaxen, Achille en Co halve tot hele stripfiguren. Oreste, omringd door gothic groupies, is een anachronistisch buitenbeentje.

Het eerste bedrijf verloopt niet altijd even vlot en wordt afgeremd door de overdadige tekstmomenten. Het tweede deel is een stuk beter met een poëtische droomscène en een meezingmoment voor het publiek tijdens de entrée van Hélène in het derde bedrijf. Tijdens de scènewisseling wordt ook voor enige divertissement gezorgd voor het doek, waaronder de aanstekelijke Muppet Show Mahna Mahna. Het is het soort voorstelling dat je fluitend, neuriënd en glimlachend verlaat... alhoewel sommigen het ongetwijfel tenenkrullend oubollig zullen vinden.

Een aantal rollen, zoals die van Calchas of Ménélas, werd door zingende acteurs bezet die zich redelijk goed uit de slag trokken. De twee hoofdrollen waren uitstekend bezet. Alexise Yerna zingt dit repertoire in Luik al sinds haar Csardasfürstin meer dan 15 jaar geleden. In de loop van de jaren is ze meer en meer geëvolueerd naar een Franse sopraan in de traditie van bijvoorbeeld een Mady Mesplé. Ze is een kirrende sexy Hélène die zwijmelt bij het aanschouwen van Pâris, maar ook schittert met "On me nomme Hélène la blonde". Florian Laconi laat ook weinig wensen open als Pâris. Hij zingt "O mont Ida" zonder enig probleem, ook niet bij de onhandige Evohé-sprongen, met een opvallend gebronsd timbre.

Publicatie: zondag 23 december 2012 @ 11:10
Rubriek: Operette

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen