ti guarda dal Grande Inquisitor

Die Zauberflöte in Antwerpen (1/2)

Het minste wat je kan zeggen, is dat de Vlaamse Opera dit seizoen een paar originele invalshoeken bedacht heeft voor haar producties. Na de nazi-Damnation en de Dallas-Agrippina krijgen we nu een post-apocalyptische Zauberflöte, geregisseerd door David Hermann.

Foto

Na één of andere chemische of andere nucleaire ramp vinden we Tamino verloren gelopen in de kelders van een betonnen industrieel gebouw. Hij ontmoet er Papageno, wiens gezicht verminkt is (net zoals dat van Papagena en Monostatos) en hij is zelfs half dier geworden... hij maakt sissende geluiden in plaats van op een panfluitje te spelen en beweegt zich voort als een primaat. Hij is zeer wantrouwig en niet de joviale ietwat naïeve vogelvanger die we gewend zijn. De drie dames en de Koningin van de Nacht lijken een soort waternimfen.

Ze geven Tamino een revolver en Papageno krijgt een kogelriem, in plaats van respectievelijk een toverfluit en -klokkenspel. Ze zullen begeleid worden door drie ratten, die regelmatig als een soort Muppets opduiken terwijl drie zangertjes van het Kinderkoor in de coulissen de partijen van de drie knapen zingen.

Aan de andere zijde, in het zonlicht, staat Sarastro en twee van zijn mannen (de twee priesters en de twee geharnasten zijn samengesmolten tot twee politie-achtige types). Zijn hobby is het opzetten van dieren, maar hij lijkt vooral een nieuwe maatschappij te willen stichten volgens zijn regels. Hij heeft Pamina ontvoerd met weinig eerbare bedoelingen, eerder om zijn eigen lusten te bevredigen. De verlichte hogepriester is ver te zoeken.

De vuur- en waterproeven worden vervangen door twee rondjes Russische roulette met Tamino's toverpistool. Tamino en Pamina overleven het uiteraard, één van de twee "priesters" niet. Na al deze beproevingen hoeft het niet te verbazen dat Tamino niet met Pamina in een dergelijke gedegenereerde maatschappij wil leven en hij schiet dan ook Sarastro neer.

Het is duidelijk geen klassieke visie op Die Zauberflöte. Maar David Hermann is er redelijk in geslaagd om zijn "concept" vrij goed en consequent vol te houden. Hij moet daarvoor wel creatief omgaan met de schaar, vooral in de dialogen. Maar alhoewel het resultaat boeiend om zien is, heeft het weinig tot geen uitstaans met Mozarts opera.

Foto

De decorontwerper Christof Hetzer heeft voor elke scène een apart decor gebouwd. Daardoor zijn er veel korte pauzetjes om telkens de wisseling mogelijk te maken, wat spijtig genoeg de muzikale continuïteit breekt. In die kleine decors is ook geen plaats voor het koor. Voor sommige scènes is dit niet zo erg, zoals de aankomst van Tamino aan de "wijsheidstempel" waar het niet gebruikelijk is om het koor ook te zien. Maar voor bijvoorbeeld de eerste scène van het tweede bedrijf, als Sarastro normaal gesproken ondervraagd wordt door de andere leden, is het een gemis dat opgelost wordt door heel zwaar te knippen in die scène.

Voor Tamino en Pamina werden twee alternerende bezettingen voorzien. Ik hoorde gisteren de "tweede" bezetting. Yijie Shi is een uitstekende Tamino. Hij heeft een grote stralende stem die uitstekend draagt en waarmee hij de Portretaria met verbluffend gemak zingt. Hij zingt wel met heel weinig vibrato, waardoor zijn stem een beperkt kleurenpalet heeft. Julia Westendorp is ook een behoorlijk goede Pamina. Alleen in de dialogen is ze niet altijd even goed hoorbaar. Maar haar sopraan is uitermate geschikt voor dit soort Mozart-rollen, al kon ze me niet echt ontroeren met "Ach, ich fühl's".

Josef Wagner is ook weer van de partij. Zijn bariton is ondertussen iets te dramatisch ingekleurd voor een "gewone" Papageno. Maar in deze productie past zijn bronzen geluid wel. Ante Jerkunica is een overweldigende Sarastro met een diepe bas (alle mogelijke lage opties passeren de revue) en een fantastisch ronkend timbre. Hij moest wel zijn Hallenaria in een badkuip zingen. Toen hij met zijn lange onderbroek in het water ging zitten, barstte de hele zaal in lachen uit... dat kan niet echt de bedoeling geweest zijn. Olga Pudova zong en sprak de Koningin van de Nacht in weinig verstaanbaar Duits, maar al haar noten zaten wel goed in haar twee overbekende aria's.

Publicatie: maandag 17 december 2012 @ 21:08
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
0 opmerkingen

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen