ti guarda dal Grande Inquisitor

Matthias Goerne in het PSK

Twee jaar geleden, brachten Matthias Goerne en Pierre-Laurent Aimard Die schöne Müllerin in het PSK. Gisteren waren ze terug met een Brahms-Schubert-Beethoven-programma, dat me iets beter beviel dan hun optreden vorige keer... tenminste wat Goerne betreft.

Aimard is nog altijd een fantasieloze liedpianist. Zijn spel beperkt zich tot het spelen van wat akkoorden. Op geen enkel moment had ik het gevoel dat hij ook maar enig benul had dat zijn pianopartij misschien iets te maken zou kunnen hebben met de tekst die ze begeleidde. Absolute dieptepunten waren zijn Schubertvertolkingen, zoals Nachtstück - nevel ? harp ? waar ? - of Daß sie hier gewesen.

Ook Goerne heeft nog wat irritante kenmerken. Zo steekt hij regelmatig zijn hoofd in de piano en zingt het meeste van de tijd in de richting van de pianist, waardoor hij de helft van de zaal de rug toekeert (ik zat gelukkig aan de goede kant). Contact met het publiek is er nauwelijks, op een paar momenten na als hij zijn armen wijd opengooit en de zaal inkijkt. Zoals gewoonlijk maakt hij nu ook weer tekstverstaanbaarheid ondergeschikt aan het produceren van mooie, vaak donkere, klanken.

Maar desalniettemin waren er toch een paar goede momenten, die vooral in het eerste deel vielen. Het was opmerkelijk dat hij zonder enige applauspauzes drie liedgroepen aan elkaar breide. Het beste van de hele avond kwam meteen in het begin, met de Gellert-Lieder van Beethoven. Hij bracht opvallende contrasten aan tussen Die Liebe des Nächsten en Vom Tode en zong Gottes Macht und Vorsehung als een koraalachtige hymne. In de Harfenspieler-Lieder van Schubert bracht hij de nodige nuances in Wer sich der Einsamkeit ergibt. Een relatief snelle uitvoering van de Vier ernste Gesänge van Brahms sloten het eerste deel af. Zijn donkere klank werkte goed in O Tod wie bitter bist du, maar het slot van Wenn ich mit Menschen und mit Engelzungen redete was spijtig genoeg ontdaan van elke poëtische inleving.

Het tweede deel van het recital bestond uit een ruggegraat van liederen van Brahms, aangevuld met liederen van Schubert en ingeleid met Wonne der Wehmut van Beethoven. De selectie bestond uit even serieuze liederen als het eerste deel, maar minder samenhangend gebracht. Zelfs Schuberts Frühlingsglaube werd nodeloos vertraagd tot een diepzinnige interpretatie. Maar ook in dit deel was het vooral Aimard die op mijn zenuwen werkte met zijn haast expressionistische uitvoering van liederen als Meerfahrt of Lerchengesang.

Publicatie: zaterdag 27 oktober 2012 @ 9:19
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen