ti guarda dal Grande Inquisitor

Chovanshchina in Frankfurt

De opera van Frankfurt herneemt haar productie van Mussorgsky's Chovanshchina in een weinig beklijvende uitvoering.

Foto

De regisseur Christian Pade verplaatst het verhaal een paar honderd jaar in onze richting. Het scènebeeld is min of meer een eenheidsdecor met Stalinistische kolonnades, die dankzij het draaipodium telkens een ander uitzicht krijgen. Tot zover is er weinig mis. Het probleem is dat er weinig personenregie merkbaar is, ofwel is die verloren gegaan bij de herinstudering. Al te vaak staat een zanger aan de rand van het podium zijn ding te doen, wat weinig bijdraagt tot de dramatische ontwikkeling.

Het is uiteraard niet allemaal kommer en kwel. De scène tussen Golitsin, Chovanski en Marfa is bijvoorbeeld wel sterk. Ook het slot waarbij de Oud-Gelovingen collectief zelfmoord plegen, heeft spankracht en levert mooie beelden op. Velen zullen zich ongetwijfeld de Munt-productie uit de jaren '90 herinneren, die nadien nog een paar keer hernomen werd. Ik beschouw dat nog altijd als één van de hoogtepunten uit het Foccroule-tijdperk. In vergelijking daarmee is de productie van Christian Pade maar een saai beestje.

FotoDe dirigent Lawrence Foster heeft ook een belangrijke bijdrage tot het gedeeltelijk mislukken. Hij dirigeerde de Shostakovitch-orkestratie op een onwaarschijnlijk tamme manier. De eerste vier bedrijven horen we enkel een continue monotone en dynamiekloze stroom aan noten... het perfecte recept om in te dommelen. Pas in het laatste bedrijf, waar ze de Stravinski-versie van de slotscène uitvoerden, waren er eindelijk wat orkestrale contrasten hoorbaar.

De zangers konden er toch nog iets van maken. Vooral de Marfa van Daveda Karanas met een metalen mezzo en de even expressieve Ivan Chovanski van Askar Abdrazakov torenden boven de rest van de bezetting uit. Clive Bayley heeft wel de noten voor Dosifei, maar geen echt zwarte bas of de vocale autoriteit zoals Kotscherga indertijd. Bij de tenors was Frank van Aken uitzonderlijk in vorm als Golitsin en bulderde John Daszak zich zoals gewoonlijk doorheen de rol van Andrei Chovanski.

Publicatie: zaterdag 13 oktober 2012 @ 9:11
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen