ti guarda dal Grande Inquisitor

La damnation de Faust in Antwerpen

De Vlaamse Opera opent haar seizoen met de ENO-productie van La damnation de Faust. Regisseur Terry Gilliam, die in alle interviews benadrukt dat hij totaal niet van opera houdt, maakt daarmee zijn debuut als operaregisseur.

Foto
foto © Annemie Augustijns

Gilliam wil blijkbaar graag een film maken over de Tweede Wereldoorlog en projecteert die wens dan maar op Berlioz' opera. Aanvankelijk lijkt het wel meer een Duitse geschiedenisles te worden. De opera begint in de romantiek van Der Freischütz met beelden die ontleend hadden kunnen zijn aan de schilderijen van Caspar David Friedrich.

Maar heel snel passeren de Eerste Wereldoorlog en de Weimarrepubliek om bij nazi-Duitsland uit te komen en daar te blijven hangen voor de rest van de voorstelling. Hakenkruisen, Berchtesgaden, Olympische Spelen met atleten in witte pakjes, het opschrift "Arbeit macht frei", Kristalnacht en zelfs een opvoering van Siegfried in Bayreuth passeren de revue. Marguerite is uiteraard een Joodse vrouw die afgevoerd wordt naar Auschwitz... waar Faust haar probeert te redden maar zelf gekruisigd wordt aan een hakenkruis.

De show van Terry Gilliam wordt goed gebracht en er zitten een paar leuke details in: de vrouw die met een kinderkoets vol geld rondrijdt om een brood te kunnen kopen, de galopperende kindjes op de achtergrond of de filmische heldenrit op motor met zijspan. Maar het heeft allemaal niets met Damnation te maken. Gilliam schrikt er zelfs niet voor terug om de tekst van het libretto aan te passen om een ander te laten passen in zijn "concept". Dmitri Jurowski gaat vlotjes mee in dat concept en produceert bij momenten hoogst originele orkestklanken die meer aan de tweede Weense school doen denken dan aan Franse 19de eeuwse muziek.

Michael Spyres is redelijk goed als Faust. In het eerste bedrijf wordt hij nog bedolven onder de orkestklank. Maar hij zingt een uitstekende "Merci doux crépuscule" met een mooie voix mixte in plaats van zijn hoge noten te forceren. Dat doet hij dan wel in de romance "Nature, immense, impénétrable". Hij zingt wel goed Frans, wat van Claudia Mahnke niet gezegd kan worden. Ze blijft meestal onverstaanbaar en de woorden die soms wel verstaanbaar zijn, worden vaak verkeerd uitgesproken. Maar haar stem is wel indrukwekkend... groot en beheerst met een ronde klank voor "Autrefois un roi de Thulé" en een eerder metalig geluid voor "D'amour, l'ardente flamme".

Michele Pertusi was over bijna de volledige lijn een overtuigende Méphistophélès. Voor elke fraze weet hij de juiste kleur en nadruk te vinden. Enkel als hij gewoon mooi moet zingen, zoals in "Voici des roses", hapert zijn legato. Voor de rest zingt hij een cabareteske "Une puce gentile" of een spottende "Devant la maison"... telkens in voorbeeldig Frans.

Publicatie: donderdag 4 oktober 2012 @ 16:57
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Benjamin Appl in het Paleis der Academiën

Oorspronkelijk zouden Benjamin Appl en James Baillieu hun liedrecital in het Brussels Conservatorium geven. Maar de staat van de zaal is ondertussen zodanig dat zelfs de artiesten beginnen te klagen en dus werd uitgeweken naar het Paleis der Academiën.

Liedrecital, 24-2-2018 22:40
0 opmerkingen

Maart 2018

Maart is de maand van het klara-festival, waar onder andere een concertante Pelléas et Mélisande in pianoversie op het programma staat. De Munt brengt het bekendste operatweeluik Cav-Pag en Opera Vlaanderen herneemt de Gürbaca-productie van Parsifal.

Toekomstmuziek, 24-2-2018 9:29
0 opmerkingen

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen