ti guarda dal Grande Inquisitor

Robert Holl in Schwarzenberg

Met amper tien titels op het programma, leek het Schubert-recital van Robert Holl en David Lutz snel gedaan te zijn. Maar dat is natuurlijk maar schijn als je weet dat er twee van Schuberts langste liederen - die elk 15 à 20 minuten duren - geprogrammeerd stonden.

Foto
foto © Schubertiade Schwarzenberg

Bij Robert Holl kan je er altijd op rekenen dat je een deel liederen voorgeschoteld krijgt die bijna niemand anders zingt. Met Geheimnis, een tekst van Mayrhofer opgedragen 'An F. Schubert', werd de toon gezet: "Sag an, wer lehrt dich Lieder, so schmeichelnd und so zart". Het is de start van een programma rond de kunstenaar en zijn inspiratie. Twee natuurliederen volgen: Erlafsee en Beim Winde.

Robert Holl zingt nog altijd met een gave stem en beheerst vibrato, soms met een iets te traag tempo, vaak met brommende resonantie wat zijn dictie omfloerst, machtige diepe maar slechts licht aangestipte hogere noten. Soms komt ook over-interpretatie om de hoek kijken. Zo wordt elke mogelijke betekenis van "Mir ist so wohl, so weh" uit Erlafsee uit de tekst gepuurd tot het gênant wordt.

Der Liedler is één van die lange ballades waar de jonge Schubert zich wel eens bezondigde. Een verhaal over ridders en weerwolven sluit nog enigszins aan bij het vorige thema, maar leidt naar een groep liederen waarin de dood centraal staat. De eerste twee - Totengräbers Heimweh en Zügenglöcklein - waren de twee bekendste liederen van de avond. Het eerste lied ligt mooi in Holls stem, het tweede lied klinkt minder goed als het uit de keel van een basbariton komt... vooral omdat van het klokje in de piano niets meer over blijft na transponering.

De avond eindigde weer bij Mayrhofer en het beruchte Einsamkeit, geen ballade maar eerder een filosofische scriptie die weer uitkomt bij de natuur. Een doorwinterde Gurnemanz of Hans Sachs draait zijn hand niet om voor deze schier eindeloze compositie en het hoeft dan ook niet te verbazen dat Robert Holl zonder partituur zingt. Het is in dit soort liederen waarin hij op zijn best is, met plechtstatige diepzinnigheid en orgelende tonen rijgt hij de strofen aan elkaar. Als contrast zong hij als enig bisnummer één van Schuberts kortste liederen, de Goethe-versie van Hoffnung.

Publicatie: zaterdag 1 september 2012 @ 9:15
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Ilker Arcayürek - Der Einsame

Als een jonge tenor zijn eerste Schubert-CD opneemt, dan is de verleiding groot om met Die schöne Müllerin te beginnen. De Weense tenor Ilker Arcayürek en de pianist Simon Lepper zijn iets origineler.

CD's, 18-6-2018 18:55
0 opmerkingen

Carolyn Sampson - A Soprano's Schubertiade

Ik heb de sopraan Carolyn Sampson enkel nog maar live in oratorium gehoord, nog nooit als liedzangeres. Ze heeft de afgelopen jaren wel al een aantal mooie lied-CD's opgenomen, vooral met Franse muziek. Nu waagt ze zich voor de eerste keer aan Schubert, ook nu weer met haar vaste pianist Joseph Middleton. Een fantastische CD!

CD's, 16-6-2018 16:05
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in de Munt

Het afgelopen Muntseizoen was een seizoen van tweeluiken en ook de laatste productie bestond uit twee werken. Voor de pauze was dat Bartoks opera Hertog Blauwbaards burcht en na de pauze De wonderbaarlijke mandarijn... een pantomime-ballet, dat in de productie van Christophe Coppens meer pantomime dan ballet was waarbij de overacting niet geschuwd werd.

Opera, 14-6-2018 17:15
0 opmerkingen

Macbeth in Luik

De Luikse Opéra sluit het seizoen af met Macbeth in een nieuwe productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Paolo Arrivabeni dirigeert de gebruikelijke "Franse" versie, inclusief het totaal overbodig heksenballet, maar wel met het slot van de eerste versie.

Opera, 13-6-2018 15:29
0 opmerkingen

La clemenza di Tito in Antwerpen

Het kan toch nog, zelfs bij Opera Vlaanderen... een productie die er gewoon mooi uitziet. Mozarts laatste opera La clemenza di Tito heeft daarenboven een degelijke bezetting meegekregen, geleid door dirigent Stefano Montanari.

Opera, 2-6-2018 10:18
7 opmerkingen

Juni en juli 2018

Zowel Opera Vlaanderen als De Munt eindigen het seizoen met een opera die dateert uit het begin van de 20ste eeuw, respectievelijk De Speler van Prokofiev en Hertog Blauwbaards burcht van Bartok. Ondertussen komt Leo Nucci nog eens naar Luik, deze keer voor Macbeth. En het Brussels Mozartiade-festival begint de zomer met Cosi fan tutte.

Toekomstmuziek, 31-5-2018 19:28
0 opmerkingen