ti guarda dal Grande Inquisitor

Passion in de Munt

Het moet je als hedendaagse opera maar overkomen... op drie jaar tijd, drie keer opgevoerd worden, in drie verschillende ensceneringen. Het overkwam Passion van Pascal Dusapin. De opera werd in 2008 gecreëerd op het Festival van Aix, in 2009 ensceneerde Pierre Audi hem voor het Holland Festival in Amsterdam en in 2010 was het de beurt aan Sasha Waltz in het Théâtre des Champs-Elysées. Het is deze Parijse productie die vandaag het Muntseizoen opende.

Foto
foto © Bernd Uhlig

Passion is losjes gebaseerd op de Orpheus-mythe, alhoewel je dat niet uit het (Italiaans) libretto kan opmaken. Er gebeurt eigenlijk niets, het gaat hem vooral over de emoties of passies die verondersteld worden op te laaien als Orpheus probeert zijn geliefde terug te halen uit de hel. Orpheus en Eurydice krijgen in de opera de naamloze aanduiding "Lui" en "Lei" en bewegen zich doorheen tien scènes gedurende ongeveer anderhalf uur.

De enige opera die ik tot nu toe van Dusapin gehoord heb, was zijn Perelà in Parijs. Wat beide opera's gemeen hebben, zijn de redelijk normale zanglijnen, al zijn ze niet altijd even boeiend. De orkestratie is daarentegen grondig verschillend. Passion werd gecomponeerd voor een beperkt ensemble... hier uitgevoerd door het Kamerorkest van de Munt onder leiding van Franck Ollu met vooral strijkers en blazers. Er wordt ook elektronica gebruikt om af en toe geluiden en versterkte stemmen of zuchten van de zangers doorheen de zaal te laten circuleren. Op de parterre moet dat ongetwijfeld interessant geklonken hebben. Maar aangezien ik één van die luidsprekers net boven mijn hoofd had hangen, is dat ruimtelijk effect aan mij voorbijgegaan.

Sasha Waltz regisseerde vorig jaar Matsukaze in de Munt. Passion is een pure dansvoorstelling geworden zonder decors, met enkel een groot zwart podium met achteraan een verlichte Bob Wilson-muur. De twee zangers worden betrokken in de choreografie, samen met drie koppels dansers. Ik heb hoegenaamd geen enkele affiniteit met moderne (noch klassieke) dans, maar het resultaat heeft wel sensuele en esthetische kwaliteiten. Mooie effecten ontstonden als ze attributen gebruikten, zoals zwarte pluimen of ballons.

Dusapin schreef de opera voor Barbara Hannigan en Georg Nigl, en zij zijn tot nu toe de enige zangers die Lei en Lui gezongen hebben. Nigl heeft een lichte bariton die weinig indruk naliet. Barbara Hannigan heeft daarentegen een fantastische sopraan die de hoge noten loepzuiver uit de stratosfeer plukt maar tegelijkertijd ook warmte uitstraalt. Het zeskoppige koor Vocalconsort Berlin - in de opera "gli altri" genoemd - zongen meestal vanuit de orkestbak. Als ze toch eens op het podium verschijnen, zijn de drie mannen gekleed in grijze pijachtige kostuums. De vrouwen moeten het stellen met weinig flatterende witte paasei-creaties.

Op zich is het wel een fascinerend werk, maar of dat die drie ensceneringen op zo'n korte tijd rechtvaardigt, valt te betwijfelen.

Publicatie: donderdag 30 augustus 2012 @ 22:35
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen