ti guarda dal Grande Inquisitor

Thomas Blondelle - Banalités

De Belgische tenor Thomas Blondelle liet zich vorig jaar opmerken tijdens de Koningin Elisabethwedstrijd, waar hij de tweede plaats wist te veroveren. Hij heeft recent zijn eerste solo-CD opgenomen met Daniel Blumenthal aan de piano. Het is een onderhoudende en hoogst origineel samengestelde CD.

FotoDe titel van de CD, Banalités, verwijst onder andere naar de keuze van de liederen. Het zijn vaak "banale" liederen met een hoog bisnummergehalte, maar toch ook een aantal grotere liederen... zoals de contrastrijke Banalités van Poulenc. Blondelle begint veelbelovend met goed gedifferentieerde stemmen in Chanson d'Orkenise. Maar Hôtel mankeert wat sfeer en Fagnes de Wallonie is niet stormachtig genoeg, zeker niet op het einde bij "... quand bruit le vent".

De drie "mélodies" van Satie zijn ook een klassieker. In Daphénéo kan Blondelle zich weer uitleven in het naïeve gesprekje tussen Daphénéo en Chrysaline. Dat is trouwens een constante in deze opname. In veel liederen komen dialogen tussen twee personen (of zelfs dieren) voor. En het is in dit soort momenten dat hij op zijn best is als hij verschillende stemmetjes kan nadoen, zonder echter over de schreef te gaan.

De vijf Duitse liederen reken ik allemaal tot het grote repertoire, met uitzondering van Haydns Die zu späte Ankunft der Mutter... een typisch bisnummer dat verwant is met Beethovens Der Kuss (dat verrassend niet op deze CD staat). Brahms' Vergebliches Ständchen is nog zo'n overbekend dialoog-lied, waar het onderscheid tussen het meisje en de jongen deze keer iets minder goed uit de verf komt. In Mahlers Lob des hohen Verstandes valt vooral op hoe ongenuanceerd Blumenthal piano speelt. Blondelles komische timing voor Wolfs Abschied is perfect. Maar in Strauss' Schlechtes Wetter blijkt zijn gespannen hoogte in "... die goldnen Locken".

In het Engelse repertoire ontdekte ik Halfway. Het is een ontroerend mooi en melodieus lied van Harold Fraser-Simson over iemand die altijd halverwege een trap stopt - niet boven, niet beneden - en dan de diepzinnige overpeinzing heeft "it isn't really anywhere, it's somewhere else instead". Met The Lady who loved a Pig en I bought me a cat bereiken de grappen en grollen een hoogtepunt... dat eerder al ingezet was met een paar van Blondelles eigen composities.

Uit zijn Sechs blöde Lieder zingt hij drie liederen, waarin absoluut niets gebeurt. In Die Ahnung weet hij wel de spanning op te bouwen en heel de tijd vasthoudt, maar het eindigt uiteindelijk met een anti-climax. Im Park is ook een leuke als bisnummer aangezien het begint met de eerste galopperende maten van Erlkönig. Hij heeft ook twee hilarische teksten van Louis Verbeeck getoonzet met zeer aanstekelijke muziek. Vooral Also sprach das Farken, in onvervalst Jean-Marie Pfaff-Duits, blijft hangen.

Drie romantische Italiaanse "canzone" van Rossini, Donizetti en Verdi vond ik minder geslaagd. Op zich zijn ze wel goed gezongen. Maar als je zijn Amor marinaro of Stornello vergelijkt met bijvoorbeeld die van Carlo Bergonzi, dan valt echt op wat een Italiaanse grootmeester uit deze liederen weet te puren. Een verrassend nummer is Stripsody van Cathy Berberian. Het is een collage van boing-pffft-tuuuut-pang-teksten uit stripverhalen. Niet echt muziek, maar wel leuk. Op YouTube is trouwens het origineel te beluisteren en bekijken.

Tenslotte, de CD is ook via spotify te beluisteren... voor wie een Spotify-account heeft.

Publicatie: donderdag 12 juli 2012 @ 23:29
Rubriek: CD's

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen