ti guarda dal Grande Inquisitor

Susan Graham in Parijs

Ook in een grootstad als Parijs is het niet evident om een beperkte zaal als die van "Le Châtelet" te vullen voor een liedrecital, zelfs al is het met een ster als Susan Graham en een liedpianist van het kaliber als Malcolm Martineau. Anderzijds, het feit dat tegelijkertijd een paar Fransen in Oekraïne tegen een bal aan het stampen waren, is misschien ook een reden waarom de zaal voor meer dan een derde leeg bleef.

Ze brachten een programma met vrouwenportretten. Het eerste deel van de avond kwamen de min of meer onschuldige vrouwen aan bod, na de pauze de iets minder onschuldige. Zo begonnen ze met Tell me, some pitying angel van Purcell, een cantate waarin Maria haar 12-jarig zoontje Jezus even kwijt is in de tempel. De stem van Susan Graham klonk in dit eerste stuk nog klein en genepen, maar haar expressiviteit om de recitatieven boeiend te maken waren volop aanwezig. Het zelfde geldt voor Berlioz' La mort d’Ophélie.

Het laatste blok was gewijd aan Mignon met zes liederen van evenveel componisten... en er voltrok zich een metamorfose, met eerst Heiss mich nicht reden van Schubert. Martineau zette de toon met een perfecte introductie en Graham zong adembenemend mooi met een ronde toon, op een weggeslikt kikkertje na. Haar stembeheersing is verbluffend met een volledig dynamisch bereik in alle registers, zelfs piano zwevende tonen in de hoogte.

Af en toe voegt ze wel expressieve pauzes in om nadien haar stem perfect te kunnen plaatsen, zoals bij "Ein jeder sucht im Arm des Freundes ... Ruh". In het vervolg passeerden nog Schumanns So lasst mich scheinen, de Tchaikovsky versie van Nur wer die Sehnsucht kennt, met warm timbre gezongen, en drie versies van Kennst du das Land... Liszt, Duparc en Wolf. Bij de bisnummers kwam nog een vierde versie, die van Ambroise Thomas, Connais-tu le pays, uit Mignon.

Na de pauze veranderde de sfeer. Lady Macbeth van Joseph Horovitz was me onbekend. Het is een relatief modern werk (gecreëerd in 1970) met minimale pianobegeleiding. Het is een grote scène in drie delen, ontnomen aan drie cruciale momenten van Shakespeares toneelstuk... in "Glamis thou art" komt haar ambitie naar boven, met "He is about it" voltrekt zich de moord op Banquo en met "Out, damned spot" probeert ze het bloed van haar handen te vegen. Het is geschreven als een lang recitatief met weinig arioso-momenten, waardoor het
perfect is voor een zangeres als Susan Graham om al haar expressiviteit en vocale kleuren boven te halen. Ze doet dat met verve en zette een fascinerende Lady neer, waarbij ik constant op het puntje van mijn stoel zat.

Met de zes mélodies van Poulencs Fiançailles pour rire - die ik iets minder geslaagd vond, vooral in de snellere liederen zoals Il vole waar haar Frans minder verstaanbaar was - werd een brug geslagen naar het lichtere slot van de avond. Eerst werden alle mannen uitgelachen met J’ai deux amants, waarbij ook haar acteertalent als operazangeres bovenkwam. Na een uittreksel uit het hilarische The physician van Cole Porter en het melancholische Ages ago van Vernon Duke eindigde ze met Sexy Lady, het werk dat Ben Moore voor haar geschreven heeft en dat ook bekend is van haar Carnegie Hall-CD.

Bij de bisnummers kregen we nog haar favoriete A Chloris en The boy from... van Sondheim. Daarin wordt ze verliefd op een jongen uit het (fictieve) dorpje "Tacarembo La Tumbe Del Fuego Santa Malipas Zacatecas La Junta Del Sol Y Cruz" (wat met goed komisch effect als een "running joke" gebruikt wordt doorheen het lied), tot blijkt dat hij meer in andere jongens geïnteresseerd is en gaat verhuizen naar Wales... naar Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogoch.

Ondertussen is ook het volgende seizoen van Le Châtelet bekend. Zoals gewoonlijk de laatste jaren, is er weinig dat de moeite waard is, behalve Street Scene van Kurt Weill en een liedrecital van Karita Mattila.

Publicatie: zondag 24 juni 2012 @ 9:58
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen