ti guarda dal Grande Inquisitor

Carmen in Antwerpen

De Vlaamse Opera eindigt haar seizoen met de publiekstrekker Carmen. Maar met Daniel Kramer hebben ze een narcistische regisseur in huis gehaald die enkel minachting voor de opera toont en vooral de aandacht op zichzelf wil vestigen.

Foto
foto © Annemie Augustijns

Kramer verplaatst de actie naar de huidige tijd in zijn geboortestad Seville, Ohio. Op zich hoeft dat nog geen bezwaar te zijn, alhoewel een Vlaams operapubliek zich waarschijnlijk even goed kan identificeren met de zelfkant van de Amerikaanse maatschappij als met het Spaanse Sevilla. Maar hij vindt het ook nodig om alles wat niet thuishoort in Ohio meedogenloos te elimineren. Zo worden alle scènes met de smokkelaars tot het absolute minimum gereduceerd, het wisselen van de wacht gebeurt zonder kinderen die soldaatje spelen en Escamillo moet het zonder zijn grote entree stellen.

In principe wordt de versie met dialogen opgevoerd, maar ook die zijn zo minimaal dat het verhaal totaal onbegrijpelijk wordt. Overgangen van de ene scène of aria naar de andere gebeuren abrupt zonder enige logica. Uiteraard is er nog weinig overeenkomst tussen de gezongen tekst en wat er te zien is. En alle instrumentale stukken - van ouverture tot intermezzo voor het derde bedrijf - moeten natuurlijk scenisch opgefleurd worden... maar dat resulteert in zoveel storende toneelgeluiden dat het orkest regelmatig overstemd wordt. Dirigent Dmitri Jurowski stond erbij en keek ernaar.

Er wordt ongeveer elke dag gespeeld en dus zijn er twee alternerende bezettingen. Ik hoorde gisteren de tweede bezetting. Om een onbegrijpelijk verhaal te vertellen, kan het ook geen kwaad om ook zangers te voorzien die totaal onverstaanbaar Frans zingen.

Anna Goryachova had zich eerder al laten opmerken als Marchesa Melibea. Ze heeft ook een degelijke Carmen-stem en in een normale productie had ze ongetwijfeld ook scenisch nog meer kunnen overtuigen. Erik Fenton was een kortetermijnvervanging voor Gordon Gietz, die met stemproblemen kampt. Hij zingt Don José met een staalharde stem, maar weinig Franse finesse. Hanne Roos was een Micaela met een hysterische "Je dis que rien ne m'épouvante". Roberto Tagliavini is een aanvaardbare Escamillo, alhoewel hij niet de lage noten heeft voor de rol.

Publicatie: zaterdag 16 juni 2012 @ 11:13
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen