ti guarda dal Grande Inquisitor

Thanks to my eyes in Brussel

Vorig jaar werd op het Festival van Aix de opera Thanks to my eyes gecreëerd. Oscar Bianchi schreef "muziek" bij het Engelstalig libretto van Joël Pommerat, die zijn eigen werk "Grâce à mes yeux" herwerkte en tevens de opera regisseerde. Het is een kameropera geworden voor vier zangers en twaalf muzikanten die een paar dozijn instrumenten bespelen, het zogenaamde Kamermuziekensemble van de Munt, onder de leiding van Franck Ollu. De productie is momenteel te zien in het Théâtre National.

Foto
foto © Elisabeth Carecchio

Oppervlakkig gezien is het een rechtlijnig verhaal van de jonge Aymar die verondersteld wordt als komiek in de voetstappen van zijn vader te treden. Een "Young Woman in the Night" is zijn toeverlaat, een "Young Blonde Woman" kan nog best als een fan van Aymar omschreven worden. Verder is er een spreekrol voor de moeder en een stomme rol voor een soort postbode, "A man with long hair", die continu brieven brengt. Pas op het einde van de voorstelling krijgen we de inhoud van één van die brieven te horen, waaruit blijkt dat de vader misschien toch niet zo'n grote komiek was als hij zelf beweert.

Maar er zijn nog andere interpretatieniveaus mogelijk. Je kan je bijvoorbeeld voorstellen dat alles zich afspeelt in het hoofd en de fantasie van Aymar. Dit idee wordt versterkt door de rol van de moeder. Haar stem weerklinkt via een luidspreker die ergens hoog in de zaal hangt. Daardoor is er geen direct verband tussen de figuur die we op scène zien en haar stem... en het lijkt alsof het een ontzielde stem is die door het hoofd van Aymar spookt.

De opera bestaat uit 24 korte scènes, die zich afspelen in een grauw en duister eenheidsdecor, waar de enige verlichting meestal bestaat uit een grote spot. Tussen elke scène gaat het licht even uit zodat andere personages hun positie kunnen innemen terwijl het orkest onverbiddelijk verder speelt. Het is een efficiënte en sobere enscenering die me wel beviel.

De orkestmuziek beviel me een stuk minder. Het lijkt wel alsof Bianchi een doos punaises heeft uitgestort op een leeg muziekblad en dan hun positie genoteerd heeft... en voilà, een partituur is geboren. Er zullen ongetwijfeld wel hoog musicologische spitsvondigheden verborgen zitten in de orkestruis, maar na 75 minuten was ik wel uitgeluisterd.

Aan de zangers werden ook extreme tessituren gevraagd. Dit is in de eerste plaats het geval voor de rol van Aymar. De contra-tenor Hagen Matzeit heeft al een carrière als bariton achter de rug en de beide registers komen uitgebreid aan bod. Het zegt iets over de flexibiliteit van Matzeit dat hij zo moeiteloos overschakelt tussen de twee stemmen.

De partituur zit opvallend vol met versieringen, van appogiatura's en trillers tot uitgebreide coloraturen (die meestal weinig betekenis hebben). De Welshe Fflur Wyn heeft een mooie leggiero sopraan, die goed weet om te gaan met die versieringen van de blonde vrouw. De nachtelijke vrouw begint eerder lyrisch, maar eindigt stratosferisch, waar de sopraan Keren Motseri iets schraler klonk. De bas Brian Bannatyne-Scott was een sonore en vocaal zeer presente vader.

Dit was Bianchi's eerste opera en het is een verdienstelijke poging. Maar wie deze dagen een 21ste eeuwse opera wil horen, trekt beter naar de Vlaamse Opera voor Rumor.

Publicatie: vrijdag 6 april 2012 @ 17:37
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Benjamin Appl in het Paleis der Academiën

Oorspronkelijk zouden Benjamin Appl en James Baillieu hun liedrecital in het Brussels Conservatorium geven. Maar de staat van de zaal is ondertussen zodanig dat zelfs de artiesten beginnen te klagen en dus werd uitgeweken naar het Paleis der Academiën.

Liedrecital, 24-2-2018 22:40
0 opmerkingen

Maart 2018

Maart is de maand van het klara-festival, waar onder andere een concertante Pelléas et Mélisande in pianoversie op het programma staat. De Munt brengt het bekendste operatweeluik Cav-Pag en Opera Vlaanderen herneemt de Gürbaca-productie van Parsifal.

Toekomstmuziek, 24-2-2018 9:29
0 opmerkingen

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen