ti guarda dal Grande Inquisitor

Thanks to my eyes in Brussel

Vorig jaar werd op het Festival van Aix de opera Thanks to my eyes gecreëerd. Oscar Bianchi schreef "muziek" bij het Engelstalig libretto van Joël Pommerat, die zijn eigen werk "Grâce à mes yeux" herwerkte en tevens de opera regisseerde. Het is een kameropera geworden voor vier zangers en twaalf muzikanten die een paar dozijn instrumenten bespelen, het zogenaamde Kamermuziekensemble van de Munt, onder de leiding van Franck Ollu. De productie is momenteel te zien in het Théâtre National.

Foto
foto © Elisabeth Carecchio

Oppervlakkig gezien is het een rechtlijnig verhaal van de jonge Aymar die verondersteld wordt als komiek in de voetstappen van zijn vader te treden. Een "Young Woman in the Night" is zijn toeverlaat, een "Young Blonde Woman" kan nog best als een fan van Aymar omschreven worden. Verder is er een spreekrol voor de moeder en een stomme rol voor een soort postbode, "A man with long hair", die continu brieven brengt. Pas op het einde van de voorstelling krijgen we de inhoud van één van die brieven te horen, waaruit blijkt dat de vader misschien toch niet zo'n grote komiek was als hij zelf beweert.

Maar er zijn nog andere interpretatieniveaus mogelijk. Je kan je bijvoorbeeld voorstellen dat alles zich afspeelt in het hoofd en de fantasie van Aymar. Dit idee wordt versterkt door de rol van de moeder. Haar stem weerklinkt via een luidspreker die ergens hoog in de zaal hangt. Daardoor is er geen direct verband tussen de figuur die we op scène zien en haar stem... en het lijkt alsof het een ontzielde stem is die door het hoofd van Aymar spookt.

De opera bestaat uit 24 korte scènes, die zich afspelen in een grauw en duister eenheidsdecor, waar de enige verlichting meestal bestaat uit een grote spot. Tussen elke scène gaat het licht even uit zodat andere personages hun positie kunnen innemen terwijl het orkest onverbiddelijk verder speelt. Het is een efficiënte en sobere enscenering die me wel beviel.

De orkestmuziek beviel me een stuk minder. Het lijkt wel alsof Bianchi een doos punaises heeft uitgestort op een leeg muziekblad en dan hun positie genoteerd heeft... en voilà, een partituur is geboren. Er zullen ongetwijfeld wel hoog musicologische spitsvondigheden verborgen zitten in de orkestruis, maar na 75 minuten was ik wel uitgeluisterd.

Aan de zangers werden ook extreme tessituren gevraagd. Dit is in de eerste plaats het geval voor de rol van Aymar. De contra-tenor Hagen Matzeit heeft al een carrière als bariton achter de rug en de beide registers komen uitgebreid aan bod. Het zegt iets over de flexibiliteit van Matzeit dat hij zo moeiteloos overschakelt tussen de twee stemmen.

De partituur zit opvallend vol met versieringen, van appogiatura's en trillers tot uitgebreide coloraturen (die meestal weinig betekenis hebben). De Welshe Fflur Wyn heeft een mooie leggiero sopraan, die goed weet om te gaan met die versieringen van de blonde vrouw. De nachtelijke vrouw begint eerder lyrisch, maar eindigt stratosferisch, waar de sopraan Keren Motseri iets schraler klonk. De bas Brian Bannatyne-Scott was een sonore en vocaal zeer presente vader.

Dit was Bianchi's eerste opera en het is een verdienstelijke poging. Maar wie deze dagen een 21ste eeuwse opera wil horen, trekt beter naar de Vlaamse Opera voor Rumor.

Publicatie: vrijdag 6 april 2012 @ 17:37
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen