ti guarda dal Grande Inquisitor

Götterdämmerung in Kinepolis

De cirkel is rond. De planken van de machine deinen op het einde van Götterdämmerung weer rustig op een neer, net zoals in het begin van Das Rheingold.. De meningen over de productie van Robert Lepage en dan vooral het gebruik van de ingenieuze machine met gekoppelde videobeelden zijn verdeeld. Maar nu de volledige Ring-cyclus klaar is, vind ik het een geslaagde productie die wel verschillende jaren mee kan... en die ik hopelijk eens in levende lijve zal kunnen meemaken.

Foto
foto © Ken Howard

Deborah Voigt heeft haar Brünnhilde gevonden. In de vorige delen kon ze mij maar matig overtuigen, maar als Götterdämmerung-Brünnhilde doet ze wat ze moet doen. Haar liefde voor Siegfried, de verontwaardiging tijdens het bezoek van Waltraute, de vastberadenheid om de ring terug te geven aan de Rijn weet ze goed over te brengen. Haar stem blijft slank klinken, wat in sommige gevallen goed is, maar soms verwacht ik toch iets meer. Ze liet wel een opvallende triller horen in de Gibichungenhal.

Jay Hunter Morris was een nieuwkomer in Siegfried, maar nu was het ook voor hem de eerste keer dat hij de oude Siegfried zong. Hij weet te nuanceren en staat niet constant te brullen, maar ik blijf nog reserves hebben tot ik hem eens echt live gehoord heb. Het duurt heel lang vooraleer zijn stem eindelijk goed zit. Het liefdesduet klonk continu geforceerd en je ziet bijna de hele avond hoe moeilijk het zingen is (wat dan weer één van de nadelen is van al die close-ups). In een interview in Opera News liet hij weten dat de sterfscène zijn favoriete scène is, en die doet hij ook goed net zoals de voorafgaande vertelling.

Foto
foto © Ken Howard

Het probleem van Hans-Peter König is dat hij altijd de rest van de bezetting in zijn schaduw zet, zoals ook zijn Hunding in Die Walküre. Dit is nu de derde keer dat ik zijn Hagen hoor... vorig jaar ook nog in Parijs en hij blijft onevenaarbaar als zwartste bas van het moment. Daar waar het bij Jay Hunter Morris soms moeilijk lijkt, ziet het er bij König altijd zo gemakkelijk uit. Hij opent zijn mond en de schitterendste klanken stromen er moeiteloos uit, zoals overduidelijk was tijdens zijn wake of de scène met Alberich.

Dat er geen kleine rollen bestaan, maar enkel kleine zangers, bewees Waltraud Meier. De rol van Waltraute is misschien wel kort, maar zet een grote Wanger-zangeres als Meier in die rol en het wordt een grote rol. Haar bezorgdheid voor de goden en Brünnhilde zijn van haar gezicht af te lezen. Vocaal zet ze haar uitgebreide expressiemogelijkheden efficiënt in en spat de intensiteit van het scherm. Iain Paterson was een goede Gunther en Wendy Bryn Harmer zong een mooie Gutrune, weliswaar in een ondefineerbare taal.

Publicatie: zondag 12 februari 2012 @ 9:45
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen