ti guarda dal Grande Inquisitor

Eine florentinische Tragödie en Gianni Schicchi

Van de drie niet-Puccini-opera's die tijdens het PucciniPlus-festival in Lyon opgevoerd werden, was Eine florentinische Tragödie van Zemlinsky de enige opera die ik al min of meer kende... van de Homoki-productie in de Munt.

Foto
foto © Stofleth

Eine florentinische Tragödie zou qua thema goed kunnen aansluiten bij Il tabarro: een koopman (Simone) betrapt zijn vrouw (Bianca) met haar geliefde (Guido Bardi) en hij vermoordt hem. De opera van Zemlinsky heeft echter een belangrijke ironische ondertoon, waardoor hij even goed bij Gianni Schicchi past. Beide opera's spelen zich uiteraard ook af in Firenze.

Georges Lavaudant heeft Eine florentinische Tragödie geënsceneerd als een intieme kameropera. Er werd een beperkte ruimte gecreëerd tussen hoge muren. In deze woonkamer is het onwaarschijnlijk dat Simone niet van in den beginne zou doorhebben hoe de vork aan de steel zit. Hij duwt Guido verbaal in de hoek om hem na het duel te wurgen.

Zemlinsky heeft bij deze opera een rijke partituur gecomponeerd, waar Wagneriaanse stemmen voor nodig zijn. Martin Winkler is bijna constant aan het woord als Simone. Hij beschikt over een kernige Heldenbariton, die pas op het einde - "Warum hast du mir nicht gesagt, dass du so schön" - een moment van vermoeidheid vertoont. Thomas Piffka beschikt over een stevige tenor om Guido Bardi te tekenen. Gun-Brit Barkmin was een correcte Bianca.

Foto
foto © Stofleth

Voor Gianni Schicchi zijn we ook in een woonkamer, een kamer die gedomineerd wordt door talloze brandkasten. In die brandkasten bewaart Buoso Donati vooral dozen gedroogde spaghetti en blikken pomodori. Het is slechts één voorbeeldje van de inventiviteit die David Pountney aan de dag legt om een wervelende enscenering te maken. De hele Donati-familie bestaat uit typetjes, van de ex-militair Betto over de verwijfde Marco tot Zita met haar looprek vol rozenkransen.

Werner Van Mechelen is onherkenbaar gemaakt als Gianni Schicchi met een valse neus, kaal hoofd en borstelige wenkbrauwen. Hij zingt bijna over de hele lijn een hoogst vermakelijke Schicchi. Alleen projecteren sommige van zijn Buoso-stemmetjes niet echt goed. Benjamin Bernheim, die voorzien was voor Rinuccio, had zich ziek gemeld. In zijn plaats werd Saimir Pirgu ingevlogen. Hij zong de rol eerder al in Parijs en hij maakte een overweldigende impact, veel meer dan in de gigantische Bastille. Ivana Rusko was tenslotte een mooie Lauretta.

Publicatie: dinsdag 7 februari 2012 @ 9:46
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen