ti guarda dal Grande Inquisitor

Sancta Susanna en Suor Angelica in Lyon

Paul Hindemith voelde zich rond 1920 geïnspireerd door Il trittico om ook een drieluik te componeren. Eén van die drie opera's, Sancta Susanna, heeft ook een religieus thema. Het is dan niet ver gezocht om deze korte eenakter - hij duurt amper 25 minuten - te koppelen aan Suor Angelica tijdens het PucciniPlus-festival van de opera van Lyon.

Foto
foto © Stofleth

Sancta Susanna was in 1922 een schandaal, niet in het minst omdat een halfnaakte kloosterzuster, Susanna, zich op de levensgrote gekruisigde Christus boven het altaar werpt. Aanleiding was de vertelling door de oude zuster Klementia tijdens een nachtwake dat 40 jaar eerder een andere zuster zich vergrepen had aan het kruisbeeld en nadien levend ingemetseld werd achter het altaar.

In de enscenering van John Fulljames wordt gesuggereerd dat er duivelse machten aan het werk zijn - de opera eindigt trouwens met het koor van de andere zusters die "Satana" zingen. De laatste helft van de opera is Susanna volledig naakt en haar lichaam staat vol vreemde (duivelse?) tekens. Er lijkt nog meer aan de hand te zijn in dat klooster, want op de gezichten van de andere kloosterzusters zijn ook symbolen zichtbaar. Enkel Klementia blijft ongeschonden.

Het is hoedanook een boeiende opera (die ik nog niet kende) waarvoor Hindemith een originele partituur gecomponeerd heeft met hypnotiserende orkestklanken, die me persoonlijk meer aansprak dan bijvoorbeeld de muziek die Schoenberg schreef voor Von heute auf morgen. Agnes Selma Weiland, Susanna, en Magdalena Anna Hofmann, Klementia, zongen met presente stem en perfecte dictie.

Foto
foto © Stofleth

Johan Engels was de decorontwerper voor beide opera's en beide scènebeelden zijn sterk verwant. In Sancta Susanna hangt centraal een groot kruisbeeld boven het altaar tegen een zwarte achtergrond. Voor Suor Angelica wordt dat een gigantisch Mariabeeld met daarvoor een doorzichtig watervat waarin op het einde de figuur van Angelica's zoontje verschijnt. De regie van David Pountney volgt de gebruikelijke keuzes met bijvoorbeeld een in zwart geklede Zia Principessa als contrast met de witte pijen van de zusters.

Csilla Boross is een bijna even goede Suor Angelica als Giorgetta. Haar "Senza mamma" gaat door merg en been, alhoewel de 'amor' op het einde van de aria meer dolcezza mocht krijgen. "Amici fiori" was dan weer wel vol tederheid als ze haar verwachting uitdrukt om haar zoontje in de dood terug te zien. Natascha Petrinsky was een goede Zia Principessa, alhoewel ik iets meer karakter verwachtte na haar expressieve Frugola.

Publicatie: maandag 6 februari 2012 @ 10:26
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen