Joseph Haydn heeft weliswaar een hele reeks opera's geschreven, maar geen enkele ervan is echt in het repertoire geraakt. Het is dan ook lovenswaardig dat de Waalse Opera een geënsceneerde versie van één van zijn opera's brengt. La vera costanza heeft een typisch 18de eeuws libretto met vervlochten liefdesgeschiedenissen rond de titelheldin Rosina.
Het verhaal is niet altijd even geloofwaardig, maar de regisseur Elio De Capitani slaagt er wel in om een en ander logisch te laten lijken. De karaktertekening van de verschillende rollen is stereotiep van de standvastige Rosina tot de wispelturige barones Irene die elke scène ook een ander kleed aangemeten kreeg. De buffo-rollen van Lisetta en Villotto zijn dan weer rechtstreeks geïnspireerd op de commedia dell'arte. Villotto wordt karikaturaal uitvergroot op het ridicule af. Een klas vijfjarige kleuters kunnen zijn toeren misschien nog grappig vinden.
De bezetting was redelijk goed, al waren het wel overwegend kleine stemmen. Zo hadden Arianna Donadelli als Lisetta of Andrea Puja als Irene problemen om hun stem goed te projecteren in de Luikse tent. De uitzondering was de Rosina van Federica Carnevale. Ze zong knapperige recitatieven en fraseerde haar verschillende aria's met de nodige aandacht voor kleur en tekst.
