De Poolse sopraan Elzbieta Szmytka is de laatste tijd wat minder te horen geweest in de Munt. Meest recent waren haar Violetta en Donna Anna, twee vertolkingen die spetterden van de doorleefde dramatiek. Voor haar recital met uitsluitend Poolse liederen, samen met pianist Levente Kende, was die inleving ook in hoge mate aanwezig.
Ze begonnen met "Kinderversjes" van Szymanowski (Opus 49). Het zijn miniatuurtjes - twintig liederen, uitgevoerd op pakweg 25 minuten - waar vaak dieren centraal staan... van katten en muizen, over bijen en hommels, tot eksters en biggetjes. Daarnaast ontbreken de slaapliedjes uiteraard ook niet. Szmytka is een boeiende vertolkster, die nog altijd over een zeer gave stem beschikt. De eerste liederen klonken nog wat rauw, maar heel snel was ze opgewarmd en liet een genuanceerd vibrato horen over een perfect homogene stem.
Met drie nocturnes van Chopin werd een brug geslagen naar een tiental van zijn liederen. Szmytka heeft ze in 1999 opgenomen met Martineau. Op die opname horen we vooral een frisse stem met een enigszins naïeve volksliedachtige vertolking. Dat heeft ondertussen plaatsgemaakt voor een rijpere betrokkenheid. Het is Szmytka zoals we haar kennen van haar eerder genoemde operarollen, veel aandacht voor de tekst met interpretatieve diepgang waarbij ze geen concessies moet doen omwille van vocale belemmeringen.
Dat werd des te meer duidelijk in liederen van de mij onbekende Mieczyslaw Karlowicz. Het zijn liederen die af en toe meer naar opera-aria's neigen met iets meer dramatiek en ook een paar hogere noten, die bij Szmytka een mooi glanzende patina hebben.
