ti guarda dal Grande Inquisitor

Faust in Metropolis

Faust behoorde jarenlang tot één van de meest populaire opera's, maar is de laatste decennia quasi in de vergetelheid geraakt ten voordele van Berlioz' versie van de Faust-legende. Het is bijvoorbeeld al van 1978 geleden dat Faust nog eens in de Munt te horen was. Maar een lichte kentering lijkt ingezet te zijn. In september hoorde ik nog de herneming van de McVicar-productie in Londen en nu komt de Met met een gloednieuwe productie onder leiding van de jonge Canadese dirigent Yannick Nézet-Séguin.

Foto

Des McAnuff verplaatst de opera naar de 20ste eeuw, wat blijkens het boegeroep op het einde van de voorstelling niet in goede aarde viel bij een deel van het conservatieve Amerikaanse publiek. Faust is nochtans een tijdloze figuur en het is dan ook niet zo onzinnig om hem als een atoomfysicus af te beelden die op het einde van zijn leven zelfmoord wil plegen als hij beseft welk kwaad "zijn" atoombom aangericht heeft.

Op het einde van de opera zijn we terug op het moment als de "oude" Faust de gifbeker aan zijn lippen zet, hem leeg drinkt en dood neervalt. Alles wat we ondertussen beleefd hebben, is zijn leven dat aan hem voorbijtrekt... zijn eerste ontmoeting met Marguerite, de soldaten die ten strijde trekken naar de Eerste Wereldoorlog, het duel met Valentin, de kindermoord door Marguerite (die ook uitgebeeld wordt op het einde van de kathedraalscène na een spoedbevalling) en de laatste ontmoeting met Marguerite nadat ze waanzinnig geworden is.

Méphistophélès is de eigenlijke hoofdrol van de opera. En net zoals in Londen, zingt René Pape weer een indrukwekkende duivel met zijn kostbare bas. Michèle Losier was ook weer een goede Siebel. Russell Braun is een stijlvolle Valentin, die bewijst dat "Avant de quitter" ook kan zonder de smakeloosheid van Hvorostovsky in Londen. Vooraf had ik zo mijn twijfels bij Marina Poplavskaya als Marguerite (ze verving de oorspronkelijk aangekondigde Angela Gheorghiu die vroegtijdig afgehaakt had omwille van artistieke redenen). Ik krijg weliswaar plaatsvervangende kramp in mijn kaken als ik Poplavskaya zie zingen, maar ze klinkt wel mooi en jeugdig als Marguerite. Haar Juwelenaria was voorbeeldig met alles erop en eraan, voor een keer zelfs met de gewenste trillers.

Jonas Kaufmann zong de titelrol met een iets te donker timbre naar mijn smaak. Als de oude Faust van het eerste bedrijf past die Heldentenorale klank wel, maar hij slaagt er niet echt in om zijn stem iets te verlichten voor de jonge Faust. Wat niet betekent dat hij geen overtuigende Faust zingt. Zijn stembeheersing is fenomenaal. Zo is er niet alleen de hoge si van "Je t'aime" op het einde van het tweede bedrijf die hij forte aanzet en dan met een adembenemend traag diminuendo terugbrengt tot het voorgeschreven pianissimo. Er zijn ook de onwaarschijnlijk lange frases in "Salut, demeure chaste et pure" die hij in één adem zingt. De hoge do is ook van de partij in die aria, zij het minder mooi. Het enige wat me tegenviel, was dat veel van zijn piano's enigszins kelig klonken.

Publicatie: zondag 11 december 2011 @ 11:03
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen