ti guarda dal Grande Inquisitor

Oedipe in de Munt

Oedipe van Enescu is één van die opera's waar iedereen die wel eens door een operaboek bladert, van gehoord heeft, maar waarvan de kans klein is om hem effectief live mee te maken. Het is dan ook lovenswaardig dat de Munt deze opera eindelijk op haar programma plaatste, in een regie van het gezelschap La Fura dels Baus en met Leo Hussain in de orkestbak.

Foto
foto © Bernd Uhlig

In het programmaboek valt te lezen dat hun "concept" geïnspireerd is op de ramp in Hongarije toen vorig jaar een dam van een slibreservoir doorbrak en een volledige vallei overspoeld werd met het rode giftige goedje. Ze trekken een parallel tussen deze recente milieuramp en de pest die Thebe teistert als straf voor de moord op koning Laïus. Die moordenaar is uiteraard zijn zoon Oedipus, zoals in het eerste bedrijf door Tiresias voorspeld was. Het is een interessant uitgangspunt, maar het probleem met dit soort concepten is dat ze nooit volledig werken. Die pest breekt bijvoorbeeld pas in het derde bedrijf uit en er is eigenlijk geen reden waarom in het eerste bedrijf - bij de geboorte van Oedipus - alles al onder de modder zit.

Anderzijds is dat idee nu ook weer niet zo belangrijk. Het is leuk als weetje hoe ze tot die roestbruine kostuums gekomen zijn, maar meer niet. Toen het doek opging voor het eerste bedrijf en het koor in vier niveaus boven elkaar opgesteld stond, moest ik bijvoorbeeld eerder aan het Chinees terracotta-leger denken... wat trouwens even irrelevant is. Maar het levert wel een mooi beeld op, een van de weinige van de hele voorstelling. Het slotbeeld - de blinde Oedipus die zich eerst zuivert onder een waterval en dan opgenomen wordt in het licht - was er nog één.

We hebben ooit in de Munt al een trein zien crashen, nu laten ze in de scène met de sfinks een Duitse duikbommenwerper op het Muntpodium landen. Zowel dat vliegtuig als de sfinks hebben vleugels, maar daar houdt de vergelijking dan ook op. Van die sfinks zou dreiging moeten uitgaan, maar de dreiging van een geparkeerd vliegtuig is een stuk minder indrukwekkend. Op papier leek dat misschien een goed idee, maar in de praktijk werkt het niet echt... maar het stoort ook niet.

Foto
foto © Bernd Uhlig

Oedipe heeft maar één echt grote rol. Tijdens de opera, krijgen we zo ongeveer heel het leven van Oedipus te zien van bij zijn geboorte tot aan zijn dood. De zanger moet die hele evolutie en de verschillende facetten van zijn wezen kunnen overbrengen. Oedipe vraagt minstens een bas-bariton of toch zeker een bariton met voldoende dramatisch gewicht om op te kunnen tegen de dikke orkestklank. De Munt heeft voor deze rol twee alternerende zangers voorzien, die eigenlijk geen van beide ideaal zijn.

Andrew Schroeder komt nog het dichtst in de buurt, maar hij heeft weinig uitstraling als koning en is nogal slaapverwekkend in zijn vertolking. Dietrich Henschel slaagt er wel in om het psychologisch pad van Oedipus weer te geven. Maar echt overtuigen, doet hij enkel in het tweede bedrijf. In het dramatische derde bedrijf - dat eindigt met de scène waar hij zijn eigen ogen uitsteekt - verdrinkt hij in het orkest en blijft er weinig over van zijn inleving.

En dat terwijl er wel degelijk een potentiële Oedipe in de bezetting rondloopt, maar die zingt slechts het rolletje van Créon. Robert Bork heeft de scenische autoriteit én het vocale gewicht, en zou volgens mij veel beter geschikt geweest zijn. Bij de andere kleine rollen vallen de ronkende bas van Jean Teitgen als de Hogepriester op, de hypnotiserende glissando-rijke Sfinx van Marie-Nicole Lemieux, de presente Jocaste van Natascha Petrinsky en de sobere Antigone van Ilse Eerens.

De video van deze productie zal vanaf 12 november gedurende drie weken te zien zijn op de website van de Munt.

Publicatie: maandag 7 november 2011 @ 17:09
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen