ti guarda dal Grande Inquisitor

Oedipe in de Munt

Oedipe van Enescu is één van die opera's waar iedereen die wel eens door een operaboek bladert, van gehoord heeft, maar waarvan de kans klein is om hem effectief live mee te maken. Het is dan ook lovenswaardig dat de Munt deze opera eindelijk op haar programma plaatste, in een regie van het gezelschap La Fura dels Baus en met Leo Hussain in de orkestbak.

Foto
foto © Bernd Uhlig

In het programmaboek valt te lezen dat hun "concept" geïnspireerd is op de ramp in Hongarije toen vorig jaar een dam van een slibreservoir doorbrak en een volledige vallei overspoeld werd met het rode giftige goedje. Ze trekken een parallel tussen deze recente milieuramp en de pest die Thebe teistert als straf voor de moord op koning Laïus. Die moordenaar is uiteraard zijn zoon Oedipus, zoals in het eerste bedrijf door Tiresias voorspeld was. Het is een interessant uitgangspunt, maar het probleem met dit soort concepten is dat ze nooit volledig werken. Die pest breekt bijvoorbeeld pas in het derde bedrijf uit en er is eigenlijk geen reden waarom in het eerste bedrijf - bij de geboorte van Oedipus - alles al onder de modder zit.

Anderzijds is dat idee nu ook weer niet zo belangrijk. Het is leuk als weetje hoe ze tot die roestbruine kostuums gekomen zijn, maar meer niet. Toen het doek opging voor het eerste bedrijf en het koor in vier niveaus boven elkaar opgesteld stond, moest ik bijvoorbeeld eerder aan het Chinees terracotta-leger denken... wat trouwens even irrelevant is. Maar het levert wel een mooi beeld op, een van de weinige van de hele voorstelling. Het slotbeeld - de blinde Oedipus die zich eerst zuivert onder een waterval en dan opgenomen wordt in het licht - was er nog één.

We hebben ooit in de Munt al een trein zien crashen, nu laten ze in de scène met de sfinks een Duitse duikbommenwerper op het Muntpodium landen. Zowel dat vliegtuig als de sfinks hebben vleugels, maar daar houdt de vergelijking dan ook op. Van die sfinks zou dreiging moeten uitgaan, maar de dreiging van een geparkeerd vliegtuig is een stuk minder indrukwekkend. Op papier leek dat misschien een goed idee, maar in de praktijk werkt het niet echt... maar het stoort ook niet.

Foto
foto © Bernd Uhlig

Oedipe heeft maar één echt grote rol. Tijdens de opera, krijgen we zo ongeveer heel het leven van Oedipus te zien van bij zijn geboorte tot aan zijn dood. De zanger moet die hele evolutie en de verschillende facetten van zijn wezen kunnen overbrengen. Oedipe vraagt minstens een bas-bariton of toch zeker een bariton met voldoende dramatisch gewicht om op te kunnen tegen de dikke orkestklank. De Munt heeft voor deze rol twee alternerende zangers voorzien, die eigenlijk geen van beide ideaal zijn.

Andrew Schroeder komt nog het dichtst in de buurt, maar hij heeft weinig uitstraling als koning en is nogal slaapverwekkend in zijn vertolking. Dietrich Henschel slaagt er wel in om het psychologisch pad van Oedipus weer te geven. Maar echt overtuigen, doet hij enkel in het tweede bedrijf. In het dramatische derde bedrijf - dat eindigt met de scène waar hij zijn eigen ogen uitsteekt - verdrinkt hij in het orkest en blijft er weinig over van zijn inleving.

En dat terwijl er wel degelijk een potentiële Oedipe in de bezetting rondloopt, maar die zingt slechts het rolletje van Créon. Robert Bork heeft de scenische autoriteit én het vocale gewicht, en zou volgens mij veel beter geschikt geweest zijn. Bij de andere kleine rollen vallen de ronkende bas van Jean Teitgen als de Hogepriester op, de hypnotiserende glissando-rijke Sfinx van Marie-Nicole Lemieux, de presente Jocaste van Natascha Petrinsky en de sobere Antigone van Ilse Eerens.

De video van deze productie zal vanaf 12 november gedurende drie weken te zien zijn op de website van de Munt.

Publicatie: maandag 7 november 2011 @ 17:09
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Benjamin Appl in het Paleis der Academiën

Oorspronkelijk zouden Benjamin Appl en James Baillieu hun liedrecital in het Brussels Conservatorium geven. Maar de staat van de zaal is ondertussen zodanig dat zelfs de artiesten beginnen te klagen en dus werd uitgeweken naar het Paleis der Academiën.

Liedrecital, 24-2-2018 22:40
0 opmerkingen

Maart 2018

Maart is de maand van het klara-festival, waar onder andere een concertante Pelléas et Mélisande in pianoversie op het programma staat. De Munt brengt het bekendste operatweeluik Cav-Pag en Opera Vlaanderen herneemt de Gürbaca-productie van Parsifal.

Toekomstmuziek, 24-2-2018 9:29
0 opmerkingen

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen