ti guarda dal Grande Inquisitor

La cour de Célimène in Wexford

Ambroise Thomas behoort niet echt tot het clubje bekende Franse componisten. Zijn Hamlet werd de laatste tien jaar wel regelmatig opgevoerd, vooral dan in de Leiser-Caurier-productie met Simon Keenlyside en Natalie Dessay. Zijn Mignon is al minder bekend, alhoewel de aria van Philine "Je suis Titania la blonde" wel regelmatig opduikt in concerten en zangwedstrijden. Thomas is in 1811 geboren, maar zijn 200ste verjaardag is grotendeels onopgemerkt voorbij gegaan, ware het niet voor het Wexford Opera Festival die La cour de Célimène op hun programma plaatste.

Foto
foto © Clive Barda

La cour de Célimène was me totaal onbekend. Volgens het programmaboek zou dit zelfs de eerste opvoering zijn sinds de première aan de Parijse Opéra-Comique in 1855. Er zit wel een recente opname van deze opera in de catalogus van Opera Rara met Laura Claycomb in de titelrol. Muzikaal is er weinig reden om deze opera niet op te voeren. Het is elegante Franse muziek, gecombineerd met Rossiniaanse lichtheid en virtuositeit voor vier zangers en een twaalfkoppig koor.

Het verhaaltje is wel eerder zwak. Gravin Célimène wordt omringd door twaalf aanbidders maar ze wil niet meer van liefde weten na de ontrouw van haar overleden echtgenoot. Ze wil wel een zakelijk huwelijk aangaan met de Commandeur de Beaupré, die enkel geïnteresseerd is in haar landgoed. Een jonge musketier, Chevalier de Mérac, is echter ook op haar verliefd en daagt de commandant uit tot een duel. Mérac wint, waarna de commandant zijn aandacht richt op de barones, de zus van Célimène... tot blijkt dat die zus verliefd is op Mérac waarna de koppeltjes weer allemaal omwisselen.

De regisseur Stephen Barlow heeft gekozen voor een scènebeeld met 18de-eeuwse kostuums en pruiken in een eenheidsdecor van Paul Edwards, dat het midden houdt tussen een ovalen audiëntiezaal met zwart-witte marmeren vloer en een tuinlabyrinth met metershoge hagen. Voor dit alles staat een grote gouden lijst met als "doek" een pentekening met de tekst "Elle règne sur tous les coeurs" (verwijzend naar het slotkoor van het dozijn aanbidders). De regisseur regelt vooral het verkeer om iedereen op het juiste moment te laten binnenkomen. Opvallend daarbij is de entrée van Célimène, die gezeten op een zetel van bovenaf neergelaten wordt op het podium. Het duel wordt een schaduwspel, geprojecteerd op het doek. Het is best wel een onderhoudende en vermakelijke voorstelling.

Ook op muzikaal vlak is het heel bevredigend. Het enige probleem is het Frans van de vier zangers. In hun aria's gaat het nog redelijk goed, maar in de dialogen zijn ze bij momenten totaal onverstaanbaar. Gelukkig is er boventiteling...

De bezetting wordt aangevoerd door de Célimène van Claudia Boyle, die zaterdag ook al te horen was in een lunchconcert. Haar zilveren sopraan schittert en sprankelt, ze beweegt zich vlot door alle coloraturen en zingt met het zelfde oog voor de tekst als bij haar concert. Het absolute hoogtepunt is haar grote aria "Que voulez-vous à mes genoux" aan het begin van het tweede bedrijf. Na een beheerste cantilene vliegen de loopjes en hoge noten in het rond. Ook Nathalie Paulin, de barones, kwinkeleert er lustig op los, vooral in haar duet met Célimène. Haar stem is iets warmer en ronder en vormt zo een mooie aanvulling op die van Boyle.

Van de twee mannen, kennen we Luigi Boccia al van zijn interventie tijdens het recital van Boyle. De partij van Mérac vraagt de virtuositeit van een Rossini-tenor als Florez of Siragusa. Boccia heeft geen probleem met de coloraturen, maar de echt hoge noten komen iets moeizamer. John Molloy zong tenslotte de rol van de commandant met een rijke bariton, die gemakkelijk openbloeit en zelfs af en toe een triller liet horen.

Publicatie: maandag 31 oktober 2011 @ 12:22
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen