ti guarda dal Grande Inquisitor

Gianni Schicchi in Wexford

De tweede eenakter van het Wexford-festival is Gianni Schicchi. Weliswaar geen echt onbekend werk van Puccini, maar wel één met verschillende rolletjes zodat de volledige familie van Buoso Donati met jonge zangers bezet kan worden. Ook deze keer werden die gerecruteerd uit het "Chorus of Wexford Festival Opera".

Foto
foto © Clive Barda

Deze "Shortworks", zoals de serie hier in Wexford benoemd wordt, worden niet opgevoerd in het operahuis, maar in de feestzaal van het Whites Hotel, wat een paar beperkingen oplevert. Het is een volledig vlakke zaal waarop een verhoogd podium gebouwd werd. Er worden zoveel mogelijk zitplaatsen ingeduwd als mogelijk, waardoor de rijen nog dichter bij elkaar staan dan de economy class van Iberia Airlines. Het is dan ook zaak van op tijd te zijn om één van de gangplaatsen te bemachtigen. Er zijn uiteraard geen podiummachinerieën, maar voor Gianni Schicchi is dat ook niet echt nodig. Een nagebouwde Florentijnse kamer rond een hemelbed volstaat.

Voordat opera écht begint, speelt Roberto Recchia (tevens de regisseur van het stuk) de dood van Buoso Donati. Op de radio horen we een krakende plaat van "Firenze è un albero fiorito" en op het moment dat de tenor zijn hoge noot zingt, valt hij dood in zijn soepbord... en begint de korte ouverture. Andrea Grant speelde op de piano. Wat volgt, zijn alle klassieke ingrediënten die we in elke Gianni Schicchi tegenkomen: het zoeken naar het testament met rondvliegende papieren, grapjes met het lijk, afscheid van Firenze met een zwaaiende vuist, ...

In het algemeen, was het een geslaagde voorstelling maar het blijft een komische opera en de timing in een komedie moet perfect zijn. Dat was echter niet altijd het geval. Vooral de climax van de opmaak van het nieuwe testament, waarbij "Buoso" een deel nalaat aan zijn "goede vriend" Gianni Schicchi en tegelijkertijd de familie in de hand moet houden, was wat rommelig en had niet het effect dat die scene kan hebben. Ook het optreden van de notaris en zijn getuigen was aan de zwakke kant.

Zoals gezegd werd bijna de volledige bezetting gevonden in het koor. Daarbij vielen vooral de uitstekende stemmen van Alessandro Spina (Simone) en Marcin Gesla (Betto di Signa) op. De Lauretta van Marcella Walsh kwam zenuwachtig over, waardoor haar stem niet echt vrij klonk... maar ze kreeg wel een applausje voor "O mio babbino caro". Ugo Kim heeft alle noten voor Rinuccio, maar doet er nog niet veel mee.

De titelpartij werd gezongen door Alessandro Luongo. Hij zingt tevens een van de hoofdrollen in Gianni di Parigi van Donizetti... één van de drie avondopera's van het festival, waar ik trouwens geen kaart voor vastgekregen heb (die voorstelling was al op miraculeuze manier uitverkocht voor de kaartverkoop begon). Hij zingt met een prachtige bariton en met veel stijlgevoel, inclusief het klassieke nasale stemmetje voor Buoso. Hij staat duidelijk een niveau hoger dan de rest van de bezetting. Zijn waarschuwing aan de Donati's - Addio Firenze - was een hoogtepunt van de voorstelling.

Publicatie: zondag 30 oktober 2011 @ 19:34
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen