ti guarda dal Grande Inquisitor

Christian Gerhaher in de Munt

Na Roman Trekel, Matthias Goerne en Thomas Quasthoff is Christian Gerhaher de vierde belangrijke liedbariton die ik live Brahms' Die schöne Magelone hoor zingen. De drie eerste was telkens op de Schubertiade Schwarzenberg, Gerhaher trad op in de Munt. Dat is op zich uitzonderlijk, aangezien het een werk is dat zelden opgevoerd wordt en zich moeilijk laat verplaatsen buiten het Duitstalig taalgebied.

FotoDe reden daarvoor ligt voor de hand. Die schöne Magelone is een cyclus van 15 liederen gebaseerd op de epische vertelling van Ludwig Tieck over Graaf Peter en zijn geliefde Magelone. Het heeft weinig zin om enkel de liederen op te voeren. Om het verhaal duidelijk te maken zijn bindteksten nodig. Voor deze voorstelling had de Duitse auteur Martin Walser nieuwe teksten geschreven, weliswaar gebaseerd op de teksten van Tieck maar in iets moderner Duits. Walser, een kranige tachtiger, las de teksten ook zelf voor.

Christian Gerhaher is zonder enige twijfel één van de grote liedzangers van het moment. Hij heeft een weke bariton, die soms wat kern mist, wat hem parten speelt in de paar dramatischere liederen. Maar voor de rest zingt hij met een juist gedoseerde inleving, schitterende tekstduiding en vooral een weergaloze tekstprojectie. De voorgedragen teksten van Walser (versterkt met microfoon, trouwens) gaan naadloos over in de gezongen teksten van Gerhaher, die even perfect verstaanbaar is als Walser. Brahms heeft niet alle gedichten van Tieck getoonzet, maar die ontbrekende gedichten werden ook opgenomen in het recital, twee ervan werden voorgedragen door Gerhaher... en het gekke is dat zijn spreekstem helderder klinkt dan zijn zangstem maar dat zijn zangstem beter verstaanbaar is.

Nu, om eerlijk te zijn... ik vind Die schöne Magelone niet van het zelfde niveau als de liedcycli van Schubert of Schumann. Het duurt altijd een hele tijd vooraleer ik mee ben met het verhaal. De klik vindt plaats rond het midden als de opbouw naar de scheiding van Peter en Magelone zich ontwikkelt. Ook in deze voorstelling was dat zo. Na een magische Wir mussen uns trennen, zong Gerhaher het slaaplied Ruhe, Sussliebchen, im Schatten ontroerend mooi, gevolgd door het onstuimige So tönet denn, schaumende Wellen. In dat laatste lied is het echter vooral de pianist Gerold Huber die al zijn virtuositeit mag botvieren.

De zaal zat spijtig genoeg maar half vol, maar zanger, verteller en pianist waren omgeven met microfoons, dus ik vermoed dat het recital ooit wel eens op de radio zal te (her)beluisteren zijn.

Publicatie: donderdag 27 oktober 2011 @ 22:54
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen