ti guarda dal Grande Inquisitor

Magdalena Kozena in Brussel

Magdalena Kozena is niet het soort zangeres dat een recital geeft en dan bijvoorbeeld heel de avond Schubert zingt. In het Brusselse Conservatorium presenteerde ze dan ook een volledig buffet met gevarieerde hapjes aangeleverd door een half dozijn verschillende componisten in verschillende talen.

De vijf Histoires naturelles van Ravel lijken een gedurfde keuze. Maar twee jaar geleden had ze in deSingel al bewezen dat ze zelfs Debussy overtuigend kan zingen... en dan is het maar een kleine stap naar Ravel. Ze beheerst het Franse idioom voldoende om deze verhaaltjes boeiend te vertellen. Ze schrikt niet terug om de liederen te versieren met expressieve effecten om zowel het "gezang" van een krassende pauw na te doen als het kleinschalig gesjirp van de krekel. Malcolm Martineau toonde weer eens dat hij bij de top van de liedpianisten behoort. Je hebt niet veel fantasie nodig om de golfslag van het water, het gracieus glijden van de zwaan of het gevecht in het kippenhok in de pianopartij te herkennen.

Als tegenhanger van Ravel zong ze na de pauze Satires van Shostakovitch. Deze liederen zijn min of meer verwant met de Histoires naturelles omwille van een vergelijkbare converserende stijl, maar ze spreken wel een ander soort humor aan. Nog meer dan bij de Ravel trok ze hier alle vocale registers open en benaderde ze de quasi-perfectie...

Vlak voor de pauze zong ze drie Wunderhorn-Lieder van Mahler met wisselend succes. In Lob des hohen Verstandes legt ze grote contrasten tussen de koekoek, de nachtegaal en de ezel... maar het blijven teveel "nummerschilderijtjes". Als ze bijvoorbeeld het woord 'Kuckuck' zingt, maakt ze geen onderscheid tussen de vogel en het geluid dat de koekoek maakt. Ook Martineau gebruikt in dit lied soms vreemde accenten en onbegrijpbare effecten. Maar Urlicht was dan weer wel schitterend. Van haar mezza voce openingszin 'O Röschen rot' kreeg ik meteen kippevel.

Maar het overgrote deel van het recital was gewijd aan liederen van haar landgenoten Martinu, Dvorak en de - mij onbekende - Jan Josef Rösler; en bij de bisnummers kwam ook Janacek even om de hoek kijken. De zes Liedjes op twee bladzijden van Bohuslav Martinu zijn miniatuurtjes die een heel spectrum aan kleuren tonen. Ook hier weer toonde Martineau zich een geëngageerde begeleider. In De nachtwaker bijvoorbeeld is de nachtwaker hoorbaar in de piano, terwijl Kozena het meisje is in wier armen haar geliefde slaapt... een schoolvoorbeeld van de dialoog die men verwacht op een liederavond. Even gevarieerd waren de liederen "in volkse toon" van Dvorak. Het was wel opvallend hoe de kwaliteit van haar stem verandert als ze in haar moedertaal zingt. Ze klinkt donkerder en er is ook een ondertoon van melancholie.

Dvorak was ook haar eerste bisnummer... het Lied dat mijn moeder me leerde was adembenemend. Haar laatste bisnummer was Duparcs Chanson triste. Een paar maanden geleden had José Van Dam dit lied ook in deze zaal van het Conservatorium gezongen en het is absoluut onmogelijk dat iemand zijn interpretatie zelfs maar kan benaderen ("Chanson triste" is gewoon zijn eigendom). Maar Kozena deed een verdienstelijke poging.

Het was alles bij elkaar een zeer boeiend recital en Magdalena Kozena kan zonder problemen naast de andere "lieder-mezzo's" staan die we de afgelopen weken gehoord hebben.

Publicatie: zaterdag 21 februari 2004 @ 10:36
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
0 opmerkingen

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen