ti guarda dal Grande Inquisitor

Magdalena Kozena in Brussel

Magdalena Kozena is niet het soort zangeres dat een recital geeft en dan bijvoorbeeld heel de avond Schubert zingt. In het Brusselse Conservatorium presenteerde ze dan ook een volledig buffet met gevarieerde hapjes aangeleverd door een half dozijn verschillende componisten in verschillende talen.

De vijf Histoires naturelles van Ravel lijken een gedurfde keuze. Maar twee jaar geleden had ze in deSingel al bewezen dat ze zelfs Debussy overtuigend kan zingen... en dan is het maar een kleine stap naar Ravel. Ze beheerst het Franse idioom voldoende om deze verhaaltjes boeiend te vertellen. Ze schrikt niet terug om de liederen te versieren met expressieve effecten om zowel het "gezang" van een krassende pauw na te doen als het kleinschalig gesjirp van de krekel. Malcolm Martineau toonde weer eens dat hij bij de top van de liedpianisten behoort. Je hebt niet veel fantasie nodig om de golfslag van het water, het gracieus glijden van de zwaan of het gevecht in het kippenhok in de pianopartij te herkennen.

Als tegenhanger van Ravel zong ze na de pauze Satires van Shostakovitch. Deze liederen zijn min of meer verwant met de Histoires naturelles omwille van een vergelijkbare converserende stijl, maar ze spreken wel een ander soort humor aan. Nog meer dan bij de Ravel trok ze hier alle vocale registers open en benaderde ze de quasi-perfectie...

Vlak voor de pauze zong ze drie Wunderhorn-Lieder van Mahler met wisselend succes. In Lob des hohen Verstandes legt ze grote contrasten tussen de koekoek, de nachtegaal en de ezel... maar het blijven teveel "nummerschilderijtjes". Als ze bijvoorbeeld het woord 'Kuckuck' zingt, maakt ze geen onderscheid tussen de vogel en het geluid dat de koekoek maakt. Ook Martineau gebruikt in dit lied soms vreemde accenten en onbegrijpbare effecten. Maar Urlicht was dan weer wel schitterend. Van haar mezza voce openingszin 'O Röschen rot' kreeg ik meteen kippevel.

Maar het overgrote deel van het recital was gewijd aan liederen van haar landgenoten Martinu, Dvorak en de - mij onbekende - Jan Josef Rösler; en bij de bisnummers kwam ook Janacek even om de hoek kijken. De zes Liedjes op twee bladzijden van Bohuslav Martinu zijn miniatuurtjes die een heel spectrum aan kleuren tonen. Ook hier weer toonde Martineau zich een geëngageerde begeleider. In De nachtwaker bijvoorbeeld is de nachtwaker hoorbaar in de piano, terwijl Kozena het meisje is in wier armen haar geliefde slaapt... een schoolvoorbeeld van de dialoog die men verwacht op een liederavond. Even gevarieerd waren de liederen "in volkse toon" van Dvorak. Het was wel opvallend hoe de kwaliteit van haar stem verandert als ze in haar moedertaal zingt. Ze klinkt donkerder en er is ook een ondertoon van melancholie.

Dvorak was ook haar eerste bisnummer... het Lied dat mijn moeder me leerde was adembenemend. Haar laatste bisnummer was Duparcs Chanson triste. Een paar maanden geleden had José Van Dam dit lied ook in deze zaal van het Conservatorium gezongen en het is absoluut onmogelijk dat iemand zijn interpretatie zelfs maar kan benaderen ("Chanson triste" is gewoon zijn eigendom). Maar Kozena deed een verdienstelijke poging.

Het was alles bij elkaar een zeer boeiend recital en Magdalena Kozena kan zonder problemen naast de andere "lieder-mezzo's" staan die we de afgelopen weken gehoord hebben.

Publicatie: zaterdag 21 februari 2004 @ 10:36
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Benjamin Appl in het Paleis der Academiën

Oorspronkelijk zouden Benjamin Appl en James Baillieu hun liedrecital in het Brussels Conservatorium geven. Maar de staat van de zaal is ondertussen zodanig dat zelfs de artiesten beginnen te klagen en dus werd uitgeweken naar het Paleis der Academiën.

Liedrecital, 24-2-2018 22:40
0 opmerkingen

Maart 2018

Maart is de maand van het klara-festival, waar onder andere een concertante Pelléas et Mélisande in pianoversie op het programma staat. De Munt brengt het bekendste operatweeluik Cav-Pag en Opera Vlaanderen herneemt de Gürbaca-productie van Parsifal.

Toekomstmuziek, 24-2-2018 9:29
0 opmerkingen

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen