ti guarda dal Grande Inquisitor

Bayreuth - Tannhäuser

Vorige week zijn de Bayreuther Festspiele van start gegaan. Het is de 100ste editie en dan zou je allerlei festiviteiten kunnen verwachten. Maar, afgezien van een symposium later op de maand, lijkt er niets te zijn dat dit festival onderscheidt van het vorige of het volgende. De halfzusjes Eva en Katharina Wagner ontvingen Angela Merkel en Co op de rode loper, tijdens de pauzes werd de inwendige mens versterkt met braadworst en bier... en de nieuwe productie van Tannhäuser werd uit volle borst uitgejouwd. Kortom, niks nieuws onder zon.

Foto

De regisseur Sebastian Baumgarten maakte zijn debuut op de "Grüne Hügel". Op de website van het festival is een omstandige inleiding - Tannhäuser zwischen Rausch und Traum - te lezen, uitgaande van het wereldschokkende idee dat de Venusberg en de Wartburg twee werelden zijn die niet totaal onafhankelijk van elkaar te zien zijn. Een en ander leidt, logischerwijze, tot een composteerinstallatie (eenheidsdecor van Joep van Lieshout) met ketels, buizen en kabels waar afval omgezet wordt in bio-gas en alcohol. Elisabeth offert zich op in een gasketel. De hoogzwangere Venus regeert over een kooi, waarin apen hun "ding" doen.

De recensenten lijken ook niet echt overtuigd te zijn van deze productie en ook muzikaal schijnt het niet allemaal goed te klinken. Lars Cleveman brult zich door Tannhäuser. Andere adjectieven die voor hem bedacht werden, zijn monochroom, kortademig, ondramatisch, spanningsloos, ... Stephanie Friede schijnt zo mogelijk nog erger geweest te zijn. Zij kreeg zelfs een boesalvo te verwerken. Camilla Nylund was een redelijke Elisabeth die in de loop van de avond beter werd. Er was wel nauwelijks iets aan te merken op de lyrisch gezongen Wolfram van Michael Nagy. De bas Günther Groissböck kreeg ook niets dan superlatieven van de recensenten voor zijn Landgraf.

Het was ook uitkijken naar Thomas Hengelbrock, die vooral bekend is van zijn barokwerk en historische uitvoeringspraktijk. Daar lijkt weinig van te merken, behalve misschien in de keuze van de gespeelde versie... één van de vroege Dresden-versies.

Een aantal recensies:

Na dit en ook de recensies van de vorige jaren indachtig, vraag ik me af waarom eigenlijk iemand nog naar Bayreuth gaat... tenzij om misschien eens de sfeer op te snuiven. Slecht gezongen Wagnervoorstellingen en idiote regieconcepten vind je ergens anders ook, en daar moet je geen wachtlijst van tien jaar voor doorstaan.

Publicatie: woensdag 3 augustus 2011 @ 21:08
Rubriek: Festivalnieuws

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen