ti guarda dal Grande Inquisitor

Vier sopranen - Vier lied-CD's

Jonge zangers kiezen, om evidente redenen, vaak voor liederen als ze een (eerste) CD willen opnemen. Vaak is dat een verzameling van een aantal Brahms-, Schumann- of Strauss-liederen. Sommige zangers doen echter iets meer moeite en proberen in het oog te springen door een origineel programma op te bouwen. Zo zijn het afgelopen jaar een aantal CD's verschenen met een thematische rode draad. Het feit dat de volgende vier opnames allemaal van sopranen zijn, is puur toeval.

FotoChristiane Karg is bij het grote publiek nog niet echt bekend. Haar opname, met Burkhard Kehring aan de piano, heeft als titel Verwandlung - Lieder eines Jahres. Ze gebruikt de vier seizoenen als kapstok om een reeks liederen aan op te hangen. Het jaar begint en eindigt met de winter, zo ook haar CD.

Met Schlechtes Wetter laat ze meteen horen wat voor een expressieve en boeiende zangeres ze is. Je zou haast vergeten dat dit een lied van Strauss is, het zou even goed één van Wolfs Mörike-liederen kunnen zijn. Met Er ist gekommen in Sturm und Regen van Clara Schumann maakt ze in de laatste strofe de overgang naar de lente. De linde van Mahlers Frühlingsmorgen laat de wereld ontwaken in het frisse groen van de lente. Met Frühlingsnacht, Frühlingsglaube, Frühlingslied en Er ist's passeren de vier grote romantische liedcomponisten en verspreiden ze het parfum van de lente.

Maar ze koos ook minder voor de hand liggende componisten. Zemlinsky's Frühlingstag is weer zo'n ideaal overgangslied. Christiane Karg drukt met haar gedragen voordracht perfect de loomheid van de zomer uit. Dit wordt verder gezet met de pure melodielijn en sobere pianobegeleiding van Ligeti's Der Sommer. De zomerliederen hebben allemaal dat lome gevoel gemeenschappelijk.

Het eerste herfstlied, Im Zimmer van Alban Berg, is Karg op haar best met mooie kleuren - "Ein Feuerlein rot knistert im Ofenloch" - en een schitterend wegstervend slot met "Wie leise die Minuten zieh'n". Een van de machtige herfstliederen is Schuberts Herbst, slechts één van de twee Schubertliederen op deze CD... het zou bijvoorbeeld geen probleem zijn om een volledige Schubert-CD te bedenken rond dit thema. Met het krakende slotakkoord van Kalifornischer Herbst uit Hanns Eislers Hollywood Songbook eindigen we weer in de winter. Maar nu is het tijd voor introspectie en spiritualiteit met liederen als Winterweihe en Auf eine Christblume II. Met het slotlied Kahl reckt der Baum van Anton Webern is er al één oog gericht op de lente... "Dass er im Eise noch Frühling hofft".

Persoonlijk vind ik dit de meest geslaagde CD van de vier en een absolute aanrader.

FotoMeasha Brueggergosman is een bekendere naam. Samen met Justus Zeyen heeft ze een opname gemaakt rond Night and Dreams. Het is een verzameling van nacht- en maanliederen, serenades en wiegeliederen. Ze beperkt zich daarbij niet tot het Duitse repertoire, maar zingt ook in het Frans, Spaans of Engels.

Het begin van de CD is een ontgoocheling. In de eerste twee liederen, Beau soir en Die Nacht, vallen vooral haar onduidelijk Duits en Frans op. Strauss' lied verdraagt wel een grote stem, maar ze schakelt iets te gemakkelijk over op opera-modus. Hetzelfde geldt voor Brahms' Ständchen waarbij een lijn als "Die Klänge schleichen der Schönsten sacht in den Traum hinein" volledig weggezongen wordt. Haar vertolking van Oh, quand je dors is waarschijnlijk de slechtste die ooit op plaat gezet werd. Alle poëzie ontbreekt en met haar gebrul zal van slapen weinig in huis komen.

Chanson triste wordt op gelijkaardige manier platgewalst en Fauré's Notre amour is een ramp van begin tot einde. Elke strofe begint met "Notre amour est chose..." achtereenvolgens aangevuld met légère, charmante, sacrée, infinie en éternelle maar er is totaal geen evolutie doorheen het lied. Elke strofe klinkt hetzelfde. We hebben nog maar zes liederen gehad en ik moet me bedwingen om de CD niet uit de speler te rukken. Maar dan komt er gelukkig een kentering.

Met Montsalvatge Cancón de cuna para dormir a un negrito zingt ze een aandoenlijk slaapliedje. Ook de slaapliedjes die later zullen volgen, zoals De Falla's Nana of Strauss' Wiegenlied, doet ze heel goed. Nachtstück is een van mijn favoriete Mayrhofer-liederen. In dit lied is het vooral Justus Zeyen die opvalt met zijn prominent pianospel, net zoals in An den Mond.

Het enige echt onbekende lied is het Braziliaanse Anoiteceu en het is meteen het mooiste van de hele CD, alhoewel Abendempfindung dicht in de buurt komt voor die titel dankzij de eenvoud waarmee Brueggergosman Mozarts lied brengt. Duparcs Phidylé is ook mooi opgebouwd en ze houdt de spanning tijdens de pauzes goed vast.

Het is op zich wel verrassend dat op een CD met als titel "Night and Dreams" Schuberts gelijknamige Nacht und Träume ontbreekt...

FotoKate Royal en Malcolm Martineau proberen met A lesson in love een verhaal te vertellen... het verhaal van de eerste liefde van een jong meisje, waarbij overeenkomsten met Frauenliebe und -leben onvermijdelijk zijn. Het verhaal is ingedeeld in vier hoofdstukken: Waiting - The meeting - The wedding - Betrayal.

Ik heb Kate Royal nog maar één keer live gehoord, in een duo-recital met Christine Rice waarbij ze me niet echt kon boeien. In deze opname klinkt ze wel expressief, met een veel homogenere stem en een degelijke Duitse en Franse uitspraak.

Het "Wachten" begint met Bolcoms Waitin', waarmee ze het verhaal ook zullen afsluiten, en Schumanns Jemand. Na een pruilerige Die Kleine van Wolf en Es muss ein Wunderbares sein wordt het eerste deel al snel afgesloten.

"De ontmoeting" beslaat daarentegen meer dan een derde van de CD met onder andere een enigszins verrassende Gretchen am Spinnrade. Ondanks de "Meine Ruh ist hin" wordt consequent de kaart van het uitbundig liefdesverlangen getrokken. De verdere keuze in dit deel vind ik niet helemaal geslaagd. Het komt wel niet zo vaak voor dat men een zangeres Tosti hoort zingen, in dit geval Pour un baiser, maar het klinkt meteen meer als een kunstlied dan als een of andere Italiaanse tenor dit zingt. De drie slaap verwekkende Engelse liederen waarmee dit deel afgesloten wordt, hadden ze mogen weglaten.

In "Het huwelijk" komt ook even de moeder van de bruid om het hoekje kijken met twee keer Lied der Braut. Na een pronte Chanson de la mariée en het verwaarloosbare Hochzeitlich Lied van Strauss, eindigt het huwelijksdeel met een schitterende Extase. Je hoort de woorden over haar lippen rollen, waarbij ze sensueel de smaak van Duparcs mélodie proeft.

In "Verraad" lopen de emoties hoog op. Die Männer sind méchant - de moeder komt even terug - zou hevig kunnen zijn, maar bij Kate Royal overheersen verdriet en ongeloof tot ze de laatste "méchant" letterlijk uitspeekt. In Du liebst mich nicht overheerst de verslagenheid en O Waly, Waly is diepzinnig beschouwend. Pas in Verschling' der Abgrund meines Liebsten Hütte barst de woede in volle hevigheid los.

FotoAnna Prohaska is de meest recente aanwinst van Deutsche Grammophon. Op haar solo-debuut-CD Sirène wordt ze begeleid door Eric Schneider.

Het is een verzameling met liederen over sirenes, zeemeerminnen en andere verleidelijke en verleidende waternimfen. Of toch niet helemaal... er staan ook liederen als Schuberts Am See of Mendelssohns Schilflied op, die slechts zijdelings verwant zijn met het thema. Szymanowski's drie "Liederen van de Sprookjesprinses" (Op. 31) lijken me enkel gekozen te zijn omwille van het ruimere sprookjesthema, alhoewel ik ze niet echt boeiend vind.

Anna Prohaska beschikt over een lichte, sprankelende stem. Ze klinkt niet altijd even zuiver, alhoewel dat in Mahlers dromerige Phantasie een zekere spontane naturel creëert, en haar vibrato is niet helemaal homogeen. Maar ze weet wel met kleur en expressie te spelen. Een goed voorbeeld is Schuberts lang lied Des Fischers Liebesglück waarin ze echt hypnotiserend is. Een ander Schubertlied, Der Fischer, rammelt ze dan zo snel af dat de tekst nauwelijks ruimte krijgt. De Mörike-ballade Die Geister am Mummelsee zingt ze met een zekere plechtigheid, die spannend werkt.

Ze heeft ook een paar Engelse barokliederen gekozen, waarbij ze Schneider even inruilt voor de luit van Simon Martyn-Ellis. Het meest opvallende is Two daughters of this aged stream, een duet uit Purcells King Arthur dat ze met zichzelf zingt. Rusalka kan ook niet ontbreken en ze zingt een melancholisch Maanlied.

Ik ben nog niet helemaal overtuigd van Prohaska, maar ze laat op deze CD wel een paar intelligente flitsen horen waardoor ik ernaar uitkijk om haar binnenkort eens live te horen...

Publicatie: donderdag 21 juli 2011 @ 21:53
Rubriek: CD's

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen