ti guarda dal Grande Inquisitor

Das Rheingold in Weimar

Het deutsches national theater in Weimar heeft enige geschiedenis achter zich. Het is niet alleen het theater waar Goethe ooit intendant was, maar is vooral bekend als de plaats waar na de eerste wereldoorlog de Weimar-republiek gesticht werd. Voor operafans is het echter vooral het operahuis waar Lohengrin gecreerd werd onder leiding van Franz Liszt.

Het operahuis heeft een relatief kleine zaal met een grote parterre en twee balkons. Maar ondanks het beperkte gezelschap hebben ze een paar jaar geleden toch een volledige Ring opgebouwd, die ze nu tijdens de "Weimarer Wagner-Wochen" nog eens als cyclus opvoeren.

Foto

De enscenering van Das Rheingold door Michael Schulz roept weinig vragen op. Alle details zijn aanwezig, van Wotans speer en ooglapje tot Freia's appels en Donners hamer. De reuzen zien er uit als grappige reuzen, die opkomen door het dak van het godenhuis op te tillen. Er worden nog meer grapjes ingelast, zoals Donner die regelmatig een hand voor zijn oog houdt om met Wotan te spotten als die weer eens te hoogdravend uit de hoek komt. Dit gebaar wordt op het einde overgenomen door de Rijndochters als ze "falsch und feig ist, was dort oben sich freut" zingen.

Het enige afwijkende idee is dat in de bezetting al drie namen opgelijst staan achter "Nornen". Dat blijken drie meisjes te zijn - vermoedelijk de drie nog jonge dochters van Erda - die aan het begin van de voorstelling in een kringetje gaan zitten om in het kort elkaar het verhaal van de Ring te vertellen met behulp van handpoppen. Nadat ze lachend het podium aflopen, begint de opera met het beroemde Rheingold-akkoord. Het is afwachten hoe dit idee zich verder zal ontwikkelen in de volgende opera's.

De opera is bezet met het eigen ensemble, waardoor er geen echt bekende namen optreden. Maar dat betekent niet dat het geen goede zangers zouden zijn. Zo is Mario Hoff een degelijke Wotan die eerder naar bariton neigt, waardoor er toch enig gewicht ontbreekt voor zijn slot "Abendlich strahlt der Sonne Auge". Veronika Waldner is wel een schitterende Fricka, die met haar grote en warme mezzo zonder problemen in grotere huizen terecht zou kunnen.

Ook de Mime van Frieder Aurich is van een meer dan gemiddeld niveau, alhoewel hij hier nog maar weinig te doen heeft. Tomas Mwes lijkt me een van de oudere leden uit het ensemble te zijn en zijn Alberich klinkt dan ook overeenkomstig versleten. Paul McNamara heeft een paar goede momenten als Loge, maar na verloop van tijd begint vermoeidheid zich meester te maken van zijn stem, die dan genepen begint te klinken. Bij de reuzen viel vooral de Fasolt van Renatus Mszr op.

Publicatie: donderdag 7 juli 2011 @ 16:51
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar n ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

D vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als n van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen