ti guarda dal Grande Inquisitor

Thomas Hampson in het PSK

Met drie weken vertraging, zijn Thomas Hampson en Wolfram Rieger uiteindelijk toch in het PSK geraakt, nadat ze begin deze maand hun liedrecital moesten annuleren wegens een keelontsteking van Hampson.

Ze begonnen het recital met de Heine-liederen uit Schuberts Schwanengesang. Dit groepje liederen is zowat het kleine broertje van Winterreise en dat is ook de manier waarop Hampson het vertolkte, vol beheerste intensiteit en uiterste concentratie met nauwelijks fysieke beweging. Der Atlas klonk nog wat klein, maar vanaf Ihr Bild vulde zijn stem met gemak de grote zaal van het PSK ook met het zachtst gefluisterde piano.

De drie slotliederen waren het overweldigendste van de hele avond... niet in het minst door Rieger. Ik blijf het herhalen, Wolfram Rieger is hét genie onder de huidige liedpianisten. De manier waarop hij sfeer schept en klanken uit zijn piano tovert, is onevenaarbaar. In Die Stadt speelt hij de loopjes zo ragfijn dat je de nevels die het "Nebelbild" van de stad omhullen uit de piano hoort opstijgen. In Am Meer begint hij "Der Nebel stieg, das Wasser schwoll" onwaarschijnlijk stil en laat het gestaag aangroeien tot een bulderend forte. In Der Doppelgänger laat ook Hampson zich niet onbetuigd en haalt allerlei vocale kleuren boven - ook wit voor "du bleicher Geselle" - om zijn eenzaamheid uit te drukken.

Toen Hampson en Rieger vorige keer in het PSK waren, brachten ze identiek dezelfde Liszt-liederen als nu... met hetzelfde effect, namelijk dat ik nog altijd niet begrijp waarom iemand deze liederen wil zingen. Im Rhein, im heiligen Strome krijgt vooral een romantische interpretatie van Liszt waardoor de typische Heine-angel op het einde ontbreekt, in tegenstelling tot bij Schumann. Anfangs wollt' ich fast verzagen kennen we ook van Schumann en zijn Heine-Liederkreis; het lijkt wel alsof Liszt exact het tegenovergestelde wil doen van Schumann. Vergiftet sind meine Lieder is een andere gelegenheid voor Rieger om te schitteren en het vergif uit zijn piano te laten stromen. Maar het is vooral Es rauschen die Winde - het Rellstab-gedicht dat ook Schubert geïnspireerd heeft tot het componeren van het schitterende Herbst - dat illustreert wat voor een onhandige liedercomponist Liszt soms kan zijn.

De laatste keer dat Hampson en Rieger op de Schubertiade Schwarzenberg opgetreden hebben (voor Hampson daar 'persona non grata' geworden is), was dat met een volledig Mahler-programma. Het staat in mijn geheugen gegrift als een van de beste liedrecitals die ik ooit gehoord heb. Ik keek dan ook vol verwachting uit naar het tweede deel van hun recital in het PSK met hoofdzakelijk liederen uit Des Knaben Wunderhorn... en ze stelden niet teleur.

Ze hadden vooral "serieuze" Wunderhorn-liederen geselecteerd. Enkel Aus ! Aus ! zorgde voor een lichtere noot. Het is een van de dialoogliederen, waarbij Hampson zowel de exuberante kerel zingt die vol verwachting is om te gaan marcheren en met een lijzige stem het meisje vertolkt dat als ultiem argument "in's Kloster will geh'n". Het is echter in Der Schildwache Nachtlied dat Hampsons beperkingen duidelijk worden. De lage noten komen er niet echt meer uit en in de hoogte klinkt het niet altijd even mooi... wat misschien de reden is waarom hij de lage "Krieg"-optie zong.

Met Das irdische Leben, Das himmlische Leben en Urlicht hielden ze de diepzinnigste Mahler voor het einde. Vooral Urlicht was indrukwekkend. We kregen weer diezelfde intensiteit van de Schwanengesang aan het begin van de avond. Daarna volgde nog een half-staande ovatie waarna ze eerst nog Ich atmet' einen linden Duft brachten. Tenslotte stuurden ze iedereen naar huis met "iets dat je kunt neuriën" (zoals Hampson het aankondigde)... Rheinlegendchen.

Publicatie: zaterdag 25 juni 2011 @ 23:39
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen