ti guarda dal Grande Inquisitor

IMKEB 2011 - Finale, dag 1

In de finale van de Koningin Elisabethwedstrijd treden elke avond slechts drie kandidaten op. Ze moeten dan drie tot zes werken zingen die een programma van ongeveer een half uur vormen. Er zijn weinig bijkomende voorwaarden, zolang de aria's of liederen maar op de repertoirelijst staan en ze geen werken kiezen die ze in de halve finale al gezongen hebben.

De transitie van het Conservatorium naar het PSK is altijd weer even aanpassen. Plots krijgen de zangers het Muntorkest achter zich, onder de leiding van Carlo Rizzi, in een zaal waar het Conservatorium een paar keer in kan. Nuances kunnen gemakkelijker verloren gaan, stemmen blijken plots slechter te projecteren en sommige kandidaten laten zich imponeren door dit alles.

FotoDe Franse mezzo Clémentine Margaine kwam als eerste aan de beurt. Net zoals in de finale legt ze een belangrijk zwaartepunt bij het liedgenre. Haar warm en donker timbre is nog altijd aanwezig, maar daarmee is ze nog geen dramatische mezzo alhoewel uit de keuze van haar opera-repertoire iets anders zou kunnen blijken. Ze begon met Carmens Seguidilla. Haar stem klinkt een stuk kleiner dan vorige week, maar haar vertolking is sexy en intelligent. Met Paulines lied uit "Schoppenvrouw" speelt ze op het contrast met Carmen. Haar donker timbre speelt ze goed uit om melancholie uit te drukken.

Leonora's O mio Ferrando uit "La favorita" is een grote aria die een overeenkomstig grote stem vraagt. Ze werd regelmatig in de laagte overstemd door het orkest, behalve als ze af en toe in haar borststem duikt, zoals in het recitatief. De aria zelf was redelijk, maar in de cabaletta zat weinig vuur. Met Mahlers Rheinlegendchen keerde ze terug naar het lied, maar haar interpretatie bleef op de vlakte met weinig charme of humor. Dalila's Mon coeur s'ouvre à ta voix is een maatje te groot voor haar. Haar stem klinkt wel mooi en vol maar tegen het einde begint er wat spanning op haar stem te zitten.

FotoDe Koreaanse bariton Lee EungKwang was het eerste dieptepunt van de finale... zoals eigenlijk kon verwacht worden na de halve finale. Hij begon met twee liederen uit "Lieder eines fahrenden Gesellen" in behoorlijk Duits. Op interpretatief vlak scoort hij onder nul. Hij doet absoluut niets met de tekst, er is geen verschil tussen Wenn mein Schatz Hochzeit macht en Ging heut' morgens übers Feld, zijn hoogte is kleurloos en niet altijd even juist. Valentins aria Avant de quitter ces lieux was zo mogelijk nog rampzaliger. Als hij probeert zijn stem te laten openbloeien, komt er geen crescendo of niets. Enige dynamiek ontbreekt totaal.

Ik vraag me ook af wie hem heeft wijsgemaakt heeft dat hij Verdi kan zingen. Met Urna fatale zingt hij zijn stem letterlijk in de vernieling. Zijn hoogte klinkt niet goed of mooi en hij duwt constant op zijn stem. Tegen dat hij aan de eigenlijke aria komt, begint zijn stem onstabiel te worden. Het zou me niet verbazen dat hij, als hij zo blijft verder zingen, binnen vijf jaar een wobble heeft van Korea tot in Japan. Hij sloot zijn optreden af met Figaro's Largo al factotum. Maar zelfs in deze populaire Rossini knettert het nooit en beperkt zijn inleving zich tot het toevoegen van een paar duivelse (!) lachjes.

FotoDe Franse mezzo Anaïk Morel had in de halve finale een verpletterende indruk op mij gemaakt. In de grote zaal van het PSK kan ze dat slechts gedeeltelijk bevestigen. Ze begon heel mooi met een stijlvolle Asie. Heel haar vertolking en frasering maakte duidelijk hoe dicht Ravel eigenlijk wel aansluit bij Debussy. In Mozarts Laudamus te liet ze een zuivere lijn horen en mooi afgetekende staccato-loopjes.

Haar Charlotte, nu met Va, laisse couler mes larmes, klonk minder rond dan in de halve finale. Maar haar mezza voce zat wel goed. Nog meer verfijnde pianocultuur kregen we in Wagners Träume. Met Carmen eindigden we waar we de avond begonnen waren, maar met een Seguidilla die iets afgewerkter en homogener was dan die van Margaine. Ik vind haar nog altijd een kandidate om bij de eerste zes te eindigen, maar dan vooral omwille van haar prestatie in de halve finale en in iets mindere mate wat ze in de finale presteerde.

Publicatie: woensdag 18 mei 2011 @ 23:36
Rubriek: Concert

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen