ti guarda dal Grande Inquisitor

Die Walküre in Kinepolis

Het cinema-seizoen uit de Met werd afgesloten met Die Walküre. Maar alsof de opera nog niet lang genoeg is, begonnen ze met ongeveer 40 minuten vertraging. Tijdens de eerste pauze kregen we de verklaring... een technisch probleem met een van de planken van Het Machien, de hoofdrolspeler in de enscenering van Robert Lepage, waar we al kennis mee gemaakt hebben in Das Rheingold in het begin van het seizoen.

Foto

Die machine met 24 planken van Carl Fillion heeft al heel wat kritiek mogen slikken, maar ik vind het nog altijd een efficiënte manier om snel van scène naar scène te gaan en het levert esthetisch verantwoorde beelden op. Samen met de videoprojecties van Boris Firquet is alles mogelijk... in verticale positie en met de projectie van boomschors wordt het een bos waarin Siegmund verloren loopt, de hut van Hunding waar een boom door het dak groeit is een evidentie. Ze kunnen zelfs als de paarden van de walkures fungeren.

Heel mooi is ook de slotscène. De machine vormt besneeuwde bergtoppen, waar de projecties op wel bepaalde momenten tijdens de Wotan-Brünnhilde-scène voor sneeuwlawines zorgen. Het geeft aan dat het een muzikaal gedachte enscenering is. Buiten de machine zijn er nauwelijks andere attributen, hetzij de troon van Fricka, die zowaar versierd is met haar rammen.

Een en ander betekent dat het succes van de voorstelling voor een belangrijk deel op de schouders van de zangers rust. En zeker in de cinema, met al de close-ups zien we ongetwijfeld meer van de interactie tusen de protagonisten dan het publiek in de zaal... tot minder appetijtelijke beelden toe, zoals een speeksel kwijlende Siegmund of een Wotan die zweet als een rund.

De drie zangers van het eerste bedrijf vormen een homogeen trio, dat een van meest ideale combinaties vormt dat tegenwoordig gevonden kan worden. Jonas Kaufmann maakte zijn debuut als Siegmund. Alhoewel hij niet opgesloten wil worden in het Wagner-repertoire, vind ik zijn stem met die typische baritonale fundering uitermate geschikt in dit repertoire en klinkt hij veel minder overtuigend of juist in bijvoorbeeld het Italiaanse repertoire. Hoedanook was dit een schitterend roldebuut met een heroïsche "Ein Schwert verhieß mir der Vater" en stralende "Wälse", of ook een lyrisch-romantische "Winterstürme wichen dem Wonnemond". Hij kreeg een schitterend weerwoord van Eva-Maria Westbroek als Sieglinde, en een onovertroffen Hans-Peter König als een vocaal-zwarte Hunding.

Aan de godenzijde was Bryn Terfel weer een overweldigende Wotan met een genuanceerde monoloog en een aangrijpend "Abschied". Deborah Voigt kan vooral visueel overtuigen als Brünnhilde, met haar grote bambi-ogen en meer dan een kop kleiner dan Terfel vraagt het niet veel fantasie om in haar Wotans dochter te herkennen. Vocaal bleef ik wel op mijn honger zitten. Ik hoorde weinig interpretatieve diepte en met haar overdreven heldere stem liet ze eerder een indruk van een soubrette-Brünnhilde na. Stephanie Blythe hoort tot een van de boeiendere Fricka's. Ze speelt Wotans echtgenote niet als de verontwaardige feeks, maar bouwt een heel karakter op waarbij ze zich onder andere wentelt in haar slachtoffer-rol. Haar enige grote probleem is haar Duits... gelukkig zijn er ondertitels, maar zelfs daarmee kon ik nog niet bedenken wat ze eigenlijk aan het zingen was.

Tenslotte had ik bij deze voorstelling wel problemen met de klankkwaliteit, vooral bij de zangers klonk er een gecomprimeerde achtergrondruis die afwezig was als enkel het orkest speelde. Ik vraag me af of dit probleem ook optrad in andere zalen, of dat het probleem in New York lag bij de microfoons van de zangers...

Publicatie: zondag 15 mei 2011 @ 21:11
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen