ti guarda dal Grande Inquisitor

IMKEB 2011 - Halve finale, dag 3

De laatste dag van de halve finale werd afgesloten met negen kandidaten. In de namiddagsessie was het een hoofdzakelijk vrouwelijke bedoening met vier sopranen en één bariton. 's Avond waren de vier stemtypes vertegenwoordigd.

FotoDe jongste van de hoop, de sopraan Sonja Saric (20 jaar, Servië) mocht beginnen. Ze heeft een beloftevolle stem, groot en glanzend, maar voorlopig nog redelijk kleurloos en met verschillende zwakheden. In Jomelli's Chi vuol comprar la bella calandrina hoorden we haar wilde hoge noten. Porgi amor was vooral veel te luid. Elvira's Qui la voce was eentonig, en ze gleed naar haar slotnoot. Schuberts Ganymed was best wel goed, tenzij dat ze iets te snel door de wolken vloog. Brahms' Wir wandelten was vergelijkbaar qua expressie. Maar zoals gezegd, als ze nog wat tijd krijgt om verder te ontwikkelen en niet meteen opgepikt wordt door een of andere intendant die haar de vernieling in programmeert, dan zullen we haar misschien nog wel terughoren.

FotoDe bariton Sébastien Parotte (27 jaar, België) werkt op mijn gestel. Hij begon met een zwakke Handel-aria Sorge infausta una procella. Hai già vinta la causa was goed opgebouwd, maar hij neemt af en toe vrijheden met de partituur en ik krijg dorst als ik hem hoor zingen. Als liedzanger stelt hij weinig voor. Wolfs Der Tambour deed mijn tenen krullen van zijn smakeloze interpretatie waarbij hij overslaande stemmetjes verward met expressie. Van een leerling van José Van Dam had ik ook wel iets anders verwacht van zijn vertolking van Poulencs Chansons gaillardes. Zijn Frans is verbazend slordig en slecht verstaanbaar voor een Franstalige zanger. Zijn vertolking gaat van een verwijfde La maîtresse volange over een krakende Chanson à boire, die nogal laag lijkt te liggen en waardoor zijn stem niet meer draagt, en een gebrulde Couplets bachiques naar een onvaste L'offrande, waarbij de dubbelzinnige a-ha op het einde totaal de mist inging. Voor I miei rampolli femminini heeft hij dan weer niet de juiste stem als hij alle iets lage noten overslaat.

FotoDe andere jonge sopraan, Irina Ioana Baiant (21 jaar, Roemenië), was minder overtuigend dan in de eerste ronde. Het feit dat ze regelmatig haar neus moest snuiten en op het einde een hoest niet kon onderdrukken, suggereert dat ze niet helemaal in orde was. In Let the bright Seraphim speelden misschien ook nog wat zenuwen mee als haar intonatie niet helemaal zuiver was. In Ach, ich fühl's zat haar hoogte wat beter, maar in Qui la voce zaten een paar gestokte noten en kwam ze soms adem te kort... mogelijk de invloed van die opkomende verkoudheid. Ze gaf tenslotte een operaversie van Gretchen am Spinnrade en een heupwiegende Les filles de Cadix ala Carmen.

FotoElena Galitskaya (28 jaar, Rusland) is een delicate sopraan. Ze begon met een verfijnde Geme la tortorella uit "La finta giardiniera". Met subtiele toetsen wist ze te ontroeren in Oh, quante volte. Faurés Notre amour werd mooi opgebouwd tot de climax. Voor Wolfs Ich stand in dunkeln Träumen heeft ze wel de intelligentie en de sensibiliteit, maar haar Duits is net niet goed genoeg. De aria van Iolanta Otchego eto prezhde ne znala is een maatje te groot. Ze eindigde mooi met C'en est donc fait uit "La fille du régiment", waarbij ze zich goed inleefde in eerst het verdriet en later de vreugde van Marie.

FotoDe sopraan Irène Candelier (29 jaar, Frankrijk) had al twee dagen eerder moeten zingen, maar het werd toegestaan dat ze haar optreden "om medische redenen" verplaatste naar vandaag. Ze heeft een grote, warme stem. Griegs Ein Traum is wel niet haar ding. Ze bouwt het lied goed op, maar voor de hoge noten schakelt ze over op operastijl. In Offenbachs Ah quelle triste destinée toont ze zich als een goede comédienne. In twee langere aria's laat ze zien hoe ze een volledige scène kan inkleden en boeiend maken. Eerst was er een schitterende Juwelenaria, gevolgd door Ah, non credea mirarte, zij het met hier en daar een onzuivere noot.

FotoDe bariton Nikola Diskic (28 jaar, Servië) begon de avondsessie met Hai già vinta la cause volledig weg te zingen met twijfelachtige intonatie. In het belcanto-repertoire, Or dove fuggo uit "I Puritani", valt het op dat zijn stem niet stabiel is. Als hij probeert piano te zingen, dan beweegt zijn stem in alle richtingen. In een lied als The vagabond kan hij doorzingen en dan zwabbert zijn stem wat minder. In Hugo Wolfs Verborgenheit is weinig poëzie te herkennen. Schuberts An Schwager Kronos is een interpretatieve ramp. Het middendeel vanaf "Seitwärts des Überdachs Schatten zieht dich an", wordt op dezelfde manier doorgebruld als het forte eerste en laatste deel. Ik begrijp nog altijd niet hoe hij in de halve finale geraakt is...

FotoDe tenor Stanislas de Barbeyrac (27 jaar, Frankrijk) had in de eerste ronde al een mooie homogene stem laten horen, maar had toen zijn repertoire wat onoordeelkundig gekozen. In de halve finale liet hij een betere indruk na. Hij begon zijn stem op te warmen met Verdi's Ah, la paterna mano. Hij presteerde ook uitstekend in twee contrasterende Lieder eines fahrenden Gesellen. Het was echter niet zo slim om na het geweld van Ich hab' ein glühend Messer meteen over te stappen op iets breekbaars als Im wunderschönen Monat Mai. Tussendoor zong hij nog wel Tamino's Bildniss-aria, maar dat kon de lichte ruis op zijn stem in Hör ich das Liedchen klingen niet verhullen. Poulencs Bleuet eindigde hij mooi piano.

FotoDe sopraan Elizabeth Zharoff (25 jaar, USA) had in de eerste ronde een ongelooflijke indruk gemaakt. In de halve finale viel ze wat terug. Ze zong heel haar programma in één grote beweging. Ze begon met open gespreide armen aan een extatische Je veux vivre en eindigde - ook met open gespreide armen - met Qui la voce. Tussendoor liet ze geen pauzes vallen tussen twee werken, wat blijkbaar haar interpretatie is van een "coherent" recitalprogramma. In sommige gevallen werkt dat heel mooi, als bijvoorbeeld Iolanta's aria Otchego eto prezhde ne znala naadloos overgaat in Die Nachtigall van Alban Berg. Maar in zo'n lang programma valt beter op dat ze twee verschillende stemmen heeft. Haar middenstem is rond en warm, haar hoog register is scherp en metaalachtig kil. In Orinda upon Little Hector Philips van Ben Moore loopt zo haar stem soms in de weg van haar expressie, heel intelligent vertolkt maar met een minder aangenaam geluid. Ik heb nog wel wat vraagtekens bij haar stem, maar ben wel benieuwd om ze in het PSK te kunnen koren.

FotoLast but not least... de mezzo Anaïk Morel (29 jaar, Frankrijk) gaf hét optreden van de halve finale. Het was het soort optreden waarbij ik eigenlijk helemaal niets wilde noteren, maar gewoon achteruit leunen en genieten. Ze begon met een meeslepende Werther, qui m'aurait dit ... Ces lettres. Ze trok meteen een blik emotie open en haar prachtige homogene stem maakte dat mijn ogen vochtig begonnen worden. Na een opgewonden Cherubino en diens Non so più trok ze volledig de Lieder-kaart. Ze zong Messiaens Action de grâces met perfecte Franse dictie. Die dictie is trouwens een constante. Ook in twee Brahms-liederen is haar Duits voorbeeldig. Na een trage Feldeinsamkeit kwamen de tranen weer opzetten in een ontroerende Auf dem Kirchhofe. Daarna eindigen met Duparcs Chanson triste was dan ook onverantwoord crimineel. Wat er ook gebeurt in de finale... dit half uur perfectie kan moeilijk overtroffen worden.

Als ik tenslotte alle 24 kandidaten overloop, dan ziet mijn lijstje voor de finale er als volgt uit, in volgorde van voorkeur:

Rond 23u30 - verbazend dat ze eens op tijd waren - werden de twaalf finalisten afgeroepen. Het gemiddelde van het dozijn juryleden komt redelijk in de buurt van mijn lijstje, alleen hebben ze Candelier, Nahoun, Gädker en Luyten vervangen door Lee, Shushakov, Parotte en Diskic. De jury heeft blijkbaar een voorkeur voor brullende operabaritons, waarvan de stem niet goed genoeg is om liederen te kunnen zingen. Ik vind het bijvoorbeeld onbegrijpelijk dat de finesse van een Candelier of Gädker niet beloond wordt...

Publicatie: donderdag 12 mei 2011 @ 1:18
Rubriek: Concert

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen