ti guarda dal Grande Inquisitor

Alceste in De Munt

Vijf jaar geleden was Glucks opera Alceste te zien in het Théâtre du Châtelet in een regie van Robert Wilson. De Munt heeft deze productie nu naar Brussel gehaald.

Het voordeel van een Wilson-productie is dat je op voorhand weet wat je kan verwachten. Het achterdoek heeft meestal een van blauw naar wit verlopende kleur. De zangers bewegen in slow-motion, al dan niet achterwaarts, over de scene met verkrampte armbewegingen. Het scenebeeld is esthetisch verantwoord en de personenregie is meer een choreografie die weinig speling laat voor de individualiteit van de zanger.

FotoIn het geval van Alceste was het niet anders. Het is nog het best om de voorstelling als een oratorium te benaderen, verluchtigd met mooie plaatjes. En vooral je hoofd niet te breken over de diepere betekenis van rondvliegende kubussen, zwevende plexiglazen platen of gekleurde driehoeken.

Het werk op zich is nogal wisselvallig. Vooral het eerste bedrijf lijdt aan eentonigheid. Pas op het einde wordt het even interessant wanneer de bekende aria "Divinités du Styx" had moeten komen. Maar die was bijna onherkenbaar vervormd met een andere tekst tot "Ombres, larves". Het tweede bedrijf is wel schitterend. Het begint jubelend met de wonderbaarlijke genezing van Admète om te eindigen met de ontdekking dat hij dit te danken heeft aan de opoffering van Alceste. Het laatste bedrijf is minder sterk, maar heeft toch zo zijn momenten.

De mezzo Katarina Karnéus zingt de rol van Alceste. Haar stem klonk enigszins omfloerst waardoor ze soms moeilijk verstaanbaar was. Maar het klinkt allemaal wel mooi, ook al hadden de verschillende dramatische situaties iets meer gedifferentieerd mogen worden. Heel mooi was ook haar slotaria van het tweede bedrijf, die me trouwens wat deed denken aan "J'ai perdu mon Euridice".

Verstaanbaarheid was totaal geen probleem bij Kurt Streit. Hij zingt Admète met een open, voorwaarts geplaatste stem. Die helderheid geeft hem iets heroïsch en autoritairs wat perfect past voor een koning. Telkens als hij op toneel komt en begint te zingen, krijgt de scene plots vaart en wordt het interessant. Dat ligt misschien ook aan het feit dat zijn grootste optreden in het tweede bedrijf ligt, dat op zich al boeiend is omwille van de confrontatie met Alceste.

Publicatie: vrijdag 30 januari 2004 @ 19:11
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
0 opmerkingen

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen