ti guarda dal Grande Inquisitor

Die Walküre I in het PSK

Het eerste bedrijf van Wagners Die Walküre wordt wel vaker uit zijn verband gerukt en concertant uitgevoerd, omdat je met een minimale bezetting toch een min of meer afgerond stuk opera kunt uitvoeren. Gisteren was dat ook het geval in het PSK.

Vooraf speelde het Budafest Festival Orchestra, met dirigent Iván Fischer, het symfonisch gedicht Tasso - Lamento e Trionfo van Liszt. Dat was maar een vingeroefening voor het "echte" werk, maar toonde wel al wat het orkest in zijn mars heeft.

Robert Dean Smith en Petra Lang zongen de tweeling, Siegmund en Sieglinde. Alfred Reiter was Hunding.

Het gebeurt wel vaker dat mezzo's de randen van hun "Fach" aftasten op zoek naar de zogenaamd interessantere sopraanrollen. Vooral de grenzen met een dramatische Wagner-sopraan zijn nogal vaag... wie wil er nu Brangäne zingen, als er een waterkansje bestaat dat Isolde ook wel binnen je bereik ligt ?

Petra Lang kan ook niet aan deze drang weerstaan, alleen stoeit ze met de verkeerde rol. Sieglinde vraagt een echte jugendlich-dramatische sopraan en niet een "halve" sopraan. Dat wil niet zeggen dat ze de noten niet kan zingen - daar was niets op aan te merken - maar als alles overgoten wordt met een mezzo-getimbreerde saus, dan verandert Sieglinde al snel in de tweelingszus van Fricka. Anderzijds was Petra Lang de enige die me toch even kippenvel bezorgde, namelijk op het moment van de herkenning als ze Siegmunds naam noemt.

De rol van Siegmund is ook zo'n dubbelzinnige zaak. Aan de ene kant verwacht je een Heldentenor, maar toch ook niet te donker om de jongeling geloofwaardig gestalte te geven. Robert Dean Smith heeft wel degelijk de juiste stemkleur voor de rol, maar hij zingt niet altijd even juist en de hogere noten klinken wat genepen. Het ontbreekt hem wel aan gewicht voor de meer heroische uitbarstingen. In "Ein Schwert verhieß mich der Vater" komt normaal gesproken hét kippenvelmoment van heel het bedrijf... als hij in paniek "Wälse! Wälse!" roept. Ik verwacht niet dat hij uit de bol gaat zoals Lauritz Melchior placht te doen... maar wat Robert Dean Smith eruit perste, was wel heel zwak. Zijn "aria" Winterstürme wichen dem Wonnemond was wel mooi gezongen.

Maar ongeacht de zangers, één bedrijf van Wagner is nog altijd te verkiezen boven twee volledige operaatjes van Charpentier... al is het maar omwille van de aanwezigheid van een "echt" orkest.

Publicatie: woensdag 21 januari 2004 @ 23:00
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen