ti guarda dal Grande Inquisitor

Mark Padmore in de Munt

Precies tien jaar geleden maakte ik het debuut van Mark Padmore als liedzanger mee in deSingel. Hij zong toen een redelijke - zij het weinig boeiende - Die schöne Müllerin. Vandaag maakte ik, wat mij betreft, het einde van zijn carrière als liedzanger mee met een desastreus liedrecital in de Munt.

Ik kan niet zeggen dat ik met hoge verwachtingen naar de Munt vertrokken was. Vorig jaar heb ik nog zijn Winterreise moeten doorstaan, een vertolking die zonder twijfel in mijn top-drie van meest rampzalige Winterreises thuishoort. In het programma waarmee hij momenteel rondtourt, staat de poëzie van Heinrich Heine centraal met uiteraard een flinke dosis Schumann. Hij begon met diens Heine-Liederkreis en even had ik de hoop dat hij de nachtmerrie van Winterreise kon doen vergeten. Maar halverwege Ich wandelte unter den Bäumen, besliste hij om zonder enige aanleiding "... ins Herz" in falset te zingen.

Op zich kan ik wel met een falsettoon leven, maar als hij bijna alle noten vanaf ongeveer een hoge sol zo zingt en dan ook nog eens verschillende onsamenhangende registers blijkt te hebben, dan wordt het ondraaglijk. Vanaf dan is het een constante strijd met zijn "techniek", waarbij je letterlijk van zijn gezicht kan aflezen wat hij allemaal moet doen om een noot gezongen te krijgen. Het helpt allemaal niet om te kunnen genieten van Schumanns liederen.

In Schöne Wiege meiner Leiden wordt de parallel getrokken tussen een wieg en het graf. Het is een lied dat aanvankelijk met mooi legato gezongen moet worden om die nodige rust uit te stralen. Dat "legato" is redelijk in orde, maar dat "mooi" is ver te zoeken. Daarenboven zingt hij ook nog eens verschillende noten die ik nog nooit in dit lied gehoord heb. Het zou natuurlijk kunnen dat hij een of andere alternatieve versie gevonden heeft, maar in mijn partituur vond ik in alle geval geen ossia's terug.

Snel en luid zingen is vaak een oplossing voor liedzangers met een dubieuze techniek, dus verwachtte ik half-en-half een redelijke Warte, warte wilder Schiffsmann. Maar zijn forte is afgrijselijk lelijk en wordt volkelig gebruld. Als "kers" op de taart vermorzelt hij de hoge slotnoot met "... Flamm und Tod".

Het enige wat nog redelijk genietbaar was, was het pianospel van Kristian Bezuidenhout. Hij bespeelde een Erard-piano waarmee hij mooie effecten kon creëren, zoals een sfeervolle en mysterieuze begeleiding van Berg' und Burgen schau'n herunter.

Naar verluidt, zouden ze na de pauze nog Dichterliebe uitvoeren. Wie het ook allemaal eens wil meemaken, moet op 18 januari afstemmen op klara... maar het komt waarschijnlijk nooit meer goed tussen mij en Britse lied-tenors.

Publicatie: maandag 10 januari 2011 @ 22:49
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen