ti guarda dal Grande Inquisitor

Semiramide in Antwerpen

Het is de derde keer dat ik Rossini's Semiramide hoor en het is tevens de derde keer dat Alberto Zedda dirigeert. Deze keer staat hij in de orkestbak van de Vlaamse Opera voor de nieuwe productie van Nigel Lowery met een bezetting van zangers die bijna allemaal hun roldebuut maken.

Foto
foto © Annemie Augustijns

Semiramide speelt zich af in het historische Babylon. Dat ligt dicht genoeg bij Irak, moet Lowery gedacht hebben, en dus verplaatst hij de handeling naar het kapot geschoten paleis van Saddam Hoessein. Dat paleis dient slechts als decor-achtergrond en doet voor de rest niet ter zake. Tenzij dat het een aanleiding is om verhuiskisten (waar bijvoorbeeld de spullen van de vermoorde Nino inzitten) en kartonnen dozen (waarop het koor te pas en te onpas gaat staan) te kunnen gebruiken.

Voor een keer, is de regie van Lowery redelijk aanvaardbaar... zonder dansende koorknapen, zeemeerminnen of reuzekuikens. Semiramide moet een blonde vamp voorstellen, die ook een figurant als dubbelganger meekrijgt. Vlak voor haar grote aria "Bel raggio lusinghier" doet ze even de slaapwandelscène van Lady Macbeth, alhoewel daar - op dat moment van de opera - geen enkele zinnige reden voor te bedenken is... maar het is allemaal onschuldig in vergelijking met de creatieve ideeën die hij vroeger al op ons losgelaten heeft.

De titelrol werd gezongen door Myrtò Papatanasiu. Semiramide is geen onverdeeld succes voor haar. Ze zingt wel de meeste noten, maar de lange frases met coloraturen brengen haar aan de rand van haar mogelijkheden. Ik had vaak de indruk dat ze geen overschot van adem meer had. Op zich zou ik haar dat nog kunnen vergeven als ze dan ook iets doet met de partij. Alhoewel ze uiteenlopende emoties moet vertolken, merkte ik weinig variatie in haar expressie, waardoor ze me nooit echt kon meesleuren in haar gevoelswereld.

Dat probleem had ik bijvoorbeeld niet met Ann Hallenberg. Sinds haar Charlotte in de Vlaamse Opera vind ik haar een ondergewaardeerde mezzo met een prachtige stem. Haar Arsace is uitermate expressief, robuust als generaal, gebroken als zoon, vastberaden als hij zijn vader moet wreken. Josef Wagner is een verrassend goede Assur. Ik had verwacht dat hij te baritonaal zou klinken, wat niet het geval bleek te zijn. Rossini is zelden meegaand voor zijn tenors. Idreno is ook zijn onmogelijke partij. Robert McPherson zingt met een hoop squillo, maar in zijn tweede aria "La speranza più soave" laat hij toch ook een iets minder luide kant horen.

Publicatie: zondag 19 december 2010 @ 22:37
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen