ti guarda dal Grande Inquisitor

Die Walküre in Utopolis

Gisteren opende de Scala van Milaan haar seizoen met Die Walküre, een première die wereldwijd live uitgezonden werd in cinemazalen. In België is het de Utopolis-groep die de projectie verzorgt. De zaal in Mechelen was vrij leeg, maar ik vermoed dat het vroege aanvangsuur de afwezigheid van het publiek kan verklaren. Iedereen was ongetwijfeld benieuwd hoe Guy Cassiers zijn Ring-productie zou voortzetten.

Foto

Visueel sluit de productie perfect aan bij Das Rheingold en het lijkt alsof Cassiers een mooi samenhangende Ring aan het maken is. Een verschil met de vorige opera is wel dat hij geen dansers meer gebruikt, maar de videoprojecties zijn wel nog volop aanwezig.

In het eerste bedrijf worden die geprojecteerd op de Japanse schuifdeuren van het huisje van Hunding en Sieglinde. In het tweede bedrijf zien we in Walhalla vooral standbeelden van paarden en een roterende bol waarop vage beelden geprojecteerd worden. Soms zijn dit gezichten, soms zijn dit vallende letters en cijfers die geïnspireerd lijken door The Matrix. Het bos waarin Siegmund en Sieglinde gevlucht zijn, wordt uitgebeeld door hangende palen waarop projecties voor de illusie van bomen zorgen. Maar het is de Walkurenrit waar de videobeelden voor een explosie aan beelden zorgen. Die scène speelt zich trouwens af op ongelijke prisma's die bij mij het beeld van het Holocaust-monument in Berlijn opriep.

Cassiers heeft nog een paar andere goede vondsten. Zo verschijnt er een rode draad op het moment dat Siegmund sterft. In het derde bedrijf hangt het vol met die draden, die al die levensdraden van de gesneuvelde helden kunnen voorstellen. Ook het slot is mooi gedaan, met de inslapende Brünnhilde op een rotsje waarboven een luster van infraroodlampen hangt. Ze wordt omgeven door de palen die eerder het bos voorstelden.

Nu, was er naast die video- en andere mooie beelden nog iets anders ? Vooral een aantal uitstekende zangers.

In de eerste plaats is er Waltraud Meier. Als ik me niet vergis, dan was zij een paar jaar geleden voorzien om hier haar Brünnhilde-debuut te maken. Dat is uiteindelijk niet doorgegaan en dus zong ze Sieglinde, haar favoriete Wagner-rol zoals ze in het interview tijdens de eerste pauze vertelde. Ik vind Sieglinde nog altijd een echte sopraanpartij en heb dan ook een paar kleine probleempjes met de manier waarop ze de hoge noten aanzet. Maar voor de rest is ze een fenomenale Sieglinde. De opera schakelde een versnelling hoger nadat Hunding gaan slapen is en Waltraud Meier aan haar monoloog begint in een doorleefde, meeslepende en intense vertelling.

Haar Siegmund was Simon O'Neill. Hij heeft wel een goed geluid, maar alles wat hij na "Winterstürme" zong, toonde sporen van vermoeidheid. De andere Wagnerveteraan was John Tomlinson als Hunding. Hij liet geen echt langdurende impact achter. Ik herinner me vooral zijn Sprechgesang-achtige declamatie.

In het eerste "duet" van het tweede bedrijf krijgen we dan de confrontatie tussen Wotan en Fricka. Na het opwindende slot van het vorige bedrijf, had dit iets van een anti-climax. In Rheingold zong Doris Soffel Fricka, maar werd toen uitgeboed door het Milanese publiek. Met Ekaterina Gubanova hebben ze gekozen voor een zangeres die vocaal indrukwekkend is, maar ze is niet half zo interessant als Soffel. Dit had vooral te maken met het feit dat ik meer dan de helft van haar tekst niet verstond. Tijdens de tweede pauze kregen we trouwens een inleiding van de dirigent Daniel Barenboim. Naast zijn vergelijking van Wagners muziek met een hamburger, benadrukte hij ook het belang van de articulatie en hoe Wagner de klank van de tekst en het orkest combineert. Maar dat zal Gubanova niet zo goed begrepen hebben.

In de rol van Wotan was oorspronkelijk René Pape voorzien, maar hij annuleerde. Hij werd vervangen door Vitalij Kowaljow. Op zich valt er weinig op te merken. Hij heeft een mooi basbaritonaal Wotan-timbre, al zij het zonder echte basnoten, zijn Duits is redelijk goed en visueel kan hij voor een oppergod doorgaan (alhoewel hij ook Attila de Hun zou kunnen spelen). Maar desalniettemin moest ik telkens vechten tegen acute geeuwreflexen als hij begon te zingen.

Dat was echter niet het geval bij de Brünnhilde. De Hojotoho's waarmee Nina Stemme het podium komt opgewandeld staan als een huis. In contrast daarmee is de ontroerende manier waarop ze haar "Todesverkundigung" zingt. Daarbij valt vooral op hoe ongelooflijk mooi ze constant blijft zingen. Het gewicht van de rol lijkt ook nauwelijks invloed op haar prestatie te hebben en zo klinkt ze op het einde nog even fantastisch. Samen met Evelyn Herlitzius hoort ze tot het select groepje kandidaten voor de titel van Brünnhilde van de 21ste eeuw. Ze mogen het onder elkaar uitvechten zolang wij er maar van kunnen blijven genieten.

Publicatie: woensdag 8 december 2010 @ 19:31
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen