ti guarda dal Grande Inquisitor

Cadmus et Hermione in Parijs

Toen in 1673 de "tragédie en musique" Cadmus et Hermione van Jean-Baptiste Lully in Parijs gecreëerd werd, begon ook voor de Franse opera een nieuw hoofdstuk. In 2008 zette Jérôme Deschamps deze opera op het programma van zijn eerste seizoen aan de Opéra-Comique. Hij koos toen voor een historische uitvoering door Le Poème Harmonique onder leiding van Vincent Dumestre, waarmee hij de richting wou aangeven waarin de Opéra-Comique de volgende jaren zou gaan. Sinds deze week wordt deze productie van Benjamin Lazar hernomen.

Foto

"Historische uitvoering" moet in dit geval heel letterlijk genomen worden. Historisch geïnspireerde opera-uitvoeringen bestaan vaak uit een orkest met authentieke instrumenten in een Oostblokdecor met zangers in C&A-kostuums. Niets van dit alles in Cadmus et Hermione. Alle andere aspecten worden in deze productie even minutieus voorbereid als de muzikale kant.

Het decor bestaat uit geschilderde panelen die voor het perspectief zorgen en snelle scènewisselingen toelaten. De verlichting bestond indertijd uit kaarsen. Die kaarsen zijn er nu ook, maar krijgen wel wat extra hulp. Het blijft wel redelijk donker, wat voor een intieme sfeer zorgt. Het ballet is essentieel in de Franse opera en de librettist Philippe Quinault had er zorg voor gedragen dat de dansen functioneel deel uitmaken van het verhaal en niet louter als divertissement dienen. Gudrun Skamletz zorgde voor de choreografie.

Op het eerste zicht lijken de zangers een statische rol te hebben. Maar niets is minder waar, de hele gestiek van handen en armen wordt ook opgevist. De taal die ze zingen is geen modern Frans, het lijkt soms wat op Québecois, waardoor een woord als "victoire" klinkt als "victuère". Tevens worden alle letters uitgesproken, ook een meervoud-s of een slot-x in bijvoorbeeld "heureux".

Sommigen zullen dit misschien museum-opera vinden, maar hen kan ik enkel aanraden om de Thalys naar Parijs te nemen of de DVD-opname uit 2008 te kopen. Alhoewel ik me moeilijk kan voorstellen dat een DVD - om van YouTube maar te zwijgen - zelfs maar in de buurt komt van de ervaring van deze live-voorstelling. Voor mij is in alle geval een heel nieuwe operawereld opengegaan.

De bezetting werd aangevoerd door de warme baritonstem van André Morsch als Cadmus. Alle zogenaamde historische correctheid ten spijt, blijf ik problemen hebben met vibratoloze sopranen zoals Claire Lefilliâtre, die de rol van Hermione zong. Bij de andere rollen moeten ook de Arbas van Arnaud Marzorati en de Charite van Isabelle Druet vermeld worden.

Publicatie: woensdag 1 december 2010 @ 14:53
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen