ti guarda dal Grande Inquisitor

Drie eeuwen opera in Kopenhagen

Het operaseizoen in Kopenhagen loopt van half augustus tot eind mei. Het begin van het seizoen viel toevallig samen met een congres waar ik voor mijn werk naartoe kon. Tijdens de week dat ik in Kopenhagen was, heb ik dan meteen van de gelegenheid gebruik gemaakt om drie operavoorstellingen mee te pikken in Det Kongelige Teater.

De eerste opera was Cosi fan tutte in een herneming van een productie van Mikael Melbye. Het is een relatief oude productie uit 1994 die het libretto braaf volgt... maar zonder oubollig over te komen. Het resultaat is een eerlijke en frisse enscenering, één die Mozart waarschijnlijk zelfs zou herkennen. Het enige originele kwam op het einde als de zes personages naar voor treden en op één lijn staand het slot zingen... wat enigszins aan Don Giovanni doet denken.

Zoals wel vaker gebeurt, zijn het de "kleinere" rollen die het meeste succes oogsten. Jonathan Veira houdt constant de touwtjes in handen als Don Alfonso. Terwijl Gisella Stille zich volledig kan uitleven in de verkleedpartijen als dokter en notaris... maar als Despina haar twee aria's meer dan behoorlijk zingt.

De twee zusters waren het zwakke punt van de bezetting, vooral tijdens het eerste bedrijf. Elisabeth Halling zingt haar "Smanie implacabili" als de tweelingszus van Donna Elvira. Ylva Kihlberg worstelt zich door "Come scoglio" met veel gebrul, hysterisch armengezwaai, slordige staccati en een lelijke stalen klank. In het tweede bedrijf is haar "Per pietà" wat beter... iets meer dynamiek maar zonder trillers en slaagt er niet in om in deze aria te ontroeren.

Hun twee geliefden brengen het er beter vanaf. Palle Knudsen is een wat bleke Guglielmo die niet al teveel indruk nalaat maar alles correct zingt. Ferrando wordt vertolkt door een stijlvolle Michael Kristensen met een stem die aan fluweel doet denken en geen problemen heeft met het legato van "Un aura amorosa", alhoewel hij soms wat te ruw affrazeert.

De dag nadien was het de beurt aan Wagner met Tristan und Isolde.

De bezetting werd gedomineerd door de lage stemmen. Om te beginnen die van König Marke (Stephen Milling) die een indrukwekkende en ontroerende monoloog zingt, maar vooral Randi Stene. Zij zet een schitterende Brangäne neer die nooit in de problemen komt met de balans ten opzichte van het orkest en een stroom geluid produceert waar geen einde aan schijnt te komen.

Tina Kiberg zit vocaal op het randje van Isolde, maar ze blijft zingen zonder haar stem te forceren. Tristan werd gezongen door Stig Fogh Andersen. Zijn stem liet hem twee keer in de steek, maar afgezien daarvan schijnt hij de rol ook te kunnen overleven...

Deze productie was ook een herneming, in een regie van David Pountney. Het decor bestond uit een grote ruimte met rondom een soort gordijnen met golven. De rest van de ruimte werd elk bedrijf anders ingevuld. In het eerste bedrijf zijn dat wat planken, masten en zeilen die Isolde's schip voorstellen. Het kasteel van Marke wordt in het tweede bedrijf gekenmerkt door een hoop muren en deuren in alle kleuren van de regenboog; heel dat "kasteel" staat dan nog eens op een draaiplatform dat bijna constant ronddraait... kwestie dat er toch iets gebeurt tijdens het liefdesduet. Het derde bedrijf wordt dan weer op een bijna lege scene gespeeld... enkel een roeibootje waarin de gewonde Tristan zijn monoloog ligt te zingen.

Alles bij elkaar was dit een productie die toch iets meer voldoening bracht dan Cosi.

Deze productie wordt trouwens in 2003 nog eens herhaald. Tijdens de laatste week van mei wordt het Kopenhaagse seizoen afgesloten met een Opera Festival rond Wagner en Strauss. De liefhebbers kunnen dan op vier dagen tijd achtereenvolgens Die Walküre, Arabella, Salome en Tristan und Isolde zien.

En dan zijn we aanbeland in de twintigste eeuw met de Deense componist Rued Langgaard. Alhoewel zijn "Kirke-Opera" Antikrist dateert van 1930 was dit toch de Deense premiere van het werk.

De opera heeft geen echte plot, maar bestaat hoofdzakelijk uit een aantal monologen die beschrijven wat het effect is van de Antikrist die losgelaten wordt op de mensheid.

Het is waarschijnlijk te gemakkelijk om te zeggen dat Langgaards muziek beïnvloed werd door Wagner. In zekere mate is dat ook zo, omdat sommige scenes nogal Wagneriaans aandoen qua orkestrale klank. Maar daarnaast wordt ook uitbundig gebruik gemaakt van klokken en orgel om "special effects" te creëren. Verder varieert de muziek van de bijna pastorale eerste scene tot een massieve muur van geluid wanneer God verschijnt. Dit alles leidt soms tot een muzikaal van de hak op de tak springen...

Deze voorstelling werd niet opgevoerd in de opera, maar in de "Ridebane" van Christiansborg: een lange rechthoekige manege die voor de gelegenheid was ingericht als een concertzaal.

Dit was een voorstelling die in de categorie "interessant" valt.

Publicatie: zondag 25 augustus 2002 @ 0:07
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Der Graf von Luxemburg in Duisburg

Het is nog eens tijd voor een streepje operette. Twee jaar geleden ging een nieuwe productie van Der Graf von Luxemburg in Düsseldorf in première en wordt dit seizoen hernomen in Duisburg.

Operette, 22-6-2018 10:11
0 opmerkingen

Der fliegende Holländer in Düsseldorf

De Holländer-productie van Adolf Dresen dateert al van 2000, maar ik had ze nog nooit gezien. Het is een tijdloze enscenering, ideaal voor een repertoirevoorstelling.

Opera, 21-6-2018 9:31
1 opmerking

Iris Hendrickx - French Opera Arias

De Belgische sopraan Iris Hendrickx heeft haar debuut-CD gelanceerd. Het is een collectie van Franse opera-aria's geworden, begeleid door Patrick Fournillier en het Orchestra Sinfonica di Milano Giuseppe Verdi.

CD's, 19-6-2018 21:05
4 opmerkingen

Ilker Arcayürek - Der Einsame

Als een jonge tenor zijn eerste Schubert-CD opneemt, dan is de verleiding groot om met Die schöne Müllerin te beginnen. De Weense tenor Ilker Arcayürek en de pianist Simon Lepper zijn iets origineler.

CD's, 18-6-2018 18:55
0 opmerkingen

Carolyn Sampson - A Soprano's Schubertiade

Ik heb de sopraan Carolyn Sampson enkel nog maar live in oratorium gehoord, nog nooit als liedzangeres. Ze heeft de afgelopen jaren wel al een aantal mooie lied-CD's opgenomen, vooral met Franse muziek. Nu waagt ze zich voor de eerste keer aan Schubert, ook nu weer met haar vaste pianist Joseph Middleton. Een fantastische CD!

CD's, 16-6-2018 16:05
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in de Munt

Het afgelopen Muntseizoen was een seizoen van tweeluiken en ook de laatste productie bestond uit twee werken. Voor de pauze was dat Bartoks opera Hertog Blauwbaards burcht en na de pauze De wonderbaarlijke mandarijn... een pantomime-ballet, dat in de productie van Christophe Coppens meer pantomime dan ballet was waarbij de overacting niet geschuwd werd.

Opera, 14-6-2018 17:15
0 opmerkingen

Macbeth in Luik

De Luikse Opéra sluit het seizoen af met Macbeth in een nieuwe productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Paolo Arrivabeni dirigeert de gebruikelijke "Franse" versie, inclusief het totaal overbodig heksenballet, maar wel met het slot van de eerste versie.

Opera, 13-6-2018 15:29
2 opmerkingen

La clemenza di Tito in Antwerpen

Het kan toch nog, zelfs bij Opera Vlaanderen... een productie die er gewoon mooi uitziet. Mozarts laatste opera La clemenza di Tito heeft daarenboven een degelijke bezetting meegekregen, geleid door dirigent Stefano Montanari.

Opera, 2-6-2018 10:18
7 opmerkingen

Juni en juli 2018

Zowel Opera Vlaanderen als De Munt eindigen het seizoen met een opera die dateert uit het begin van de 20ste eeuw, respectievelijk De Speler van Prokofiev en Hertog Blauwbaards burcht van Bartok. Ondertussen komt Leo Nucci nog eens naar Luik, deze keer voor Macbeth. En het Brussels Mozartiade-festival begint de zomer met Cosi fan tutte.

Toekomstmuziek, 31-5-2018 19:28
0 opmerkingen